maandag 12 februari 2018

Vaarwel Facebook

Ik wilde al een tijd stoppen met Facebook en heb het al een aantal keer geprobeerd, maar het voelde op een of andere manier toch alsof je je familie, vrienden, buren en kennissen bij het straatvuil zet (wat waarschijnlijk precies de bedoeling is van Facebook om je gebonden te houden). En dat is natuurlijk niet een fijn gevoel. Ook dacht ik even het kind met het badwater weg te gooien, maar kwam tot de conclusie dat daar geen sprake van is. Omdat ik de mensen die de moeite waard zijn toch nog wel zie.

Ik heb de knoop uiteindelijk toch doorgehakt. Ondanks dat ik alles al zo had aangepast, dat het voor mij redelijk werkte, waren er toch teveel zaken waar ik niet blij mee was. In deze post deel ik niet hoe je het moet doen, want als je de zoekterm "stoppen met Facebook" intikt, dan kom je daar vanzelf op uit. Ik deel met jullie welke redenen ik had om te stoppen, welke irritaties ik had en welke vreemde zaken er gebeurden. En daarna ook wat het me opleverde.

Wat ik tegenkwam & redenen om te stoppen:
  • Ik deed er weinig mee en merkte dat ik steeds minder ging delen. Want ik had zoiets van: zou ik het in real life ook delen?   
  • Facebook gaat niet heel goed om met je gegevens. Zo begreep ik dat ze onder andere jouw foto's mogen gebruiken voor hun eigen doeleinden. 
  • Het om je oren slaan met reclames en andere niet ter zake doende zooi. Als ik reclames zou willen zien, dan vervang ik mijn nee-nee sticker op de brievenbus wel.  
  • Het voelde als het zoveelste puntje op de to-do list om toch op de hoogte te blijven.
  • Minder focus door afleiding. Berichtjes die binnenkomen etc. 
  • Tijdverspilling. Je pakt toch sneller je mobiel om even te kijken als je even niets te doen hebt.
  • Ik was op de hoogte van zaken waar ik anders helemaal niet van op de hoogte zou zijn. Je hoeft niet de verjaardag van iedereen te weten, tenzij je daar heengaat, maar dan krijg je het wel op een andere manier te horen....
  • Of niet.... Zo kreeg ik eens een uitnodiging voor een verjaardagsfeest via Facebook, maar kinderen waren niet gewenst. Ik kon invullen of ik wel, niet of misschien zou komen. Dat was dan wel weer makkelijk ingevuld.
  • Sommige mensen vinden het wel makkelijk, contact via Facebook. Maar in real life hebben ze geen tijd meer voor je. Prima, maar dan hoeft het ook niet via Facebook van mij.  
  • Het is poppenkast. Mensen van wie je weet dat het niet lekker met ze gaat en op Facebook doen ze het tegenovergestelde voorkomen. 
  • Mensen niet accepteren als vriend of ontvrienden, niet omdat ik ze niet mag, maar omdat ik alleen mensen waar ik echt wat mee heb erop wil. En dan nog reacties krijgen waarom ik ze had verwijderd. Blijkbaar moet ik mijn keuzes ook nog gaan verantwoorden. 
  • Een hoop nutteloze informatie dat wordt gedeeld. Waar mensen zich precies bevinden, welke route ze hebben gefietst. Wat ze gegeten hebben. Wat ze gaan eten. 
  • Om likes bedelen. Mensen die je in real life tegenkomt en dan opscheppen over iets wat ze gedaan hebben en dan verwijzen naar Facebook. Zo van, je moet echt even kijken. Nee, je hebt het me nu toch al verteld. 
  • Sommige mensen zijn zo vervelend dat je ze moet blokkeren.
  • Ik kreeg ooit van iemand foto's opgestuurd van de begrafenis van een familielid van me.
  • De veelgebruikers. Sommige mensen plaatsen zoveel dat ze je hele tijdlijn vervuilen. Iedere scheet wordt gedeeld.  
  • De like en deel acties. Dan zie je dat je vrienden iets hebben geplaatst en dan hoop je op iets leuks of echt belangrijks. Nee, het is weer een like en deel actie. Sommige mensen plaatsen alleen nog maar die berichten.
  • Mensen die virussen binnen halen. En dan krijg jij dus een groepsbericht van die persoon die je opent en dan breekt de hel los.
  • Mensen die zelf een bericht plaatsen en na leuke reacties daarop voor niemand tijd maken om te reageren. Komt een beetje over als: ik ben zo belangrijk en heb een zo druk leven dat ik er geen tijd voor heb. Plaats dan geen bericht als je niet zit te wachten op reacties of schakel uit dat mensen reacties kunnen geven. 
  • Vreemde berichten van vreemden. Met bijzondere voorstellen. Is Facebook een relatiemarkt of een bordeel waar je iemand uit kan zoeken? Een onprettig gevoel gaf me dat.
  • Ruzies en zeikerds op groepen. We hebben een groep voor onze buurt. En zo leer je een hoop mensen kennen op een niet zo goede manier. Mensen die altijd wat te zeuren hebben, mensen die openlijk ruzie met anderen zoeken. En jij probeert de boel dan nog luchtig te houden met een grapje of te gaan sussen alsof het kleine kinderen zijn!  
  • Hoe snel iets de wereld over kan gaan. Dat is best eng. Wel kwamen hierdoor een aantal gevonden voorwerpen weer terug bij de eigenaar. Dat vond ik dan wel weer 1 van de pluspunten van Facebook, mensen blij maken. 

    Ik denk dat iedereen bovenstaande punten bekend voorkomt. Je denkt er misschien niet te veel over na, maar nu je dit op een rijtje ziet staan komt wel het besef dat Facebook vooral tijd kost die je veel beter en leuker kunt besteden en dan kom ik meteen op het volgende:

    Wat leverde stoppen me op:
    Mijn mobiel ligt nu nog meer rustig in een hoekje. Omdat ik minder afleiding heb, ervaar ik meer rust en focus voor andere dingen. Ik heb oude hobby's weer omarmt zoals kleien en heb toch doorgezet met het Bullet Journal. Wat heel leuk is, om meer met je handen te doen en minder met je hoofd. Om mooie dingen te maken.

    Zelf plaatste ik eigenlijk nauwelijks iets, maar omdat ik wel bijhield waar anderen mee bezig waren kreeg ik een beetje het gevoel in een kippenhok te zitten. En als je een goed geheugen hebt, dan heb je dus een overload in je hoofd van vooral nutteloze informatie. Ik ervaar nu dus echt JOMO, Joy of Missing Out. Ik vind het fijn om niet alles te weten, niet van alles op de hoogte te zijn.

    Ik ben nog meer gericht op de mensen die echt belangrijk voor mij zijn. Mijn gezin, mijn familie en enkele vrienden. Ouders van school zie ik wel als de kinderen gaan spelen met hun kinderen. Buren spreek ik wel als ik voor op ons bankje zit. Buurtgenoten groet ik als we wandelen of als ze iets uit onze minibieb komen halen. Ik besef dat dit genoeg voor mij is.

    Een vermindering van stress. Ik hou van harmonie en dus niet van mensen die ruzie maken of steeds negatief zijn. Hou er ook niet van om vreemde verzoeken te krijgen van onbekenden. De deuren online open zetten voor zulke mensen, of reclames, doet je dan geen goed. Ik kan ze missen als kiespijn.

    Het echte leven nog meer te omarmen. Je ervaart het niet meer op twee lagen. Je hoort iets belangrijks van iemand en hoeft niet meer te zeggen: "ja, dat had ik gelezen op Facebook". In plaats daarvan kun je echt luisteren naar iemands verhaal en je volle aandacht aan iemand geven.   

In de loop van de tijd ontdek ik waarschijnlijk nog meer voordelen. Ik kan het iedereen aanraden om te stoppen, maar twijfel je nog dat is het misschien een idee om er een week of een aantal weken niet op te kijken en dan zie je vanzelf hoe je je voelt.