maandag 5 februari 2018

Jezelf tegenspreken

Vandaag vroeg ik mij af: waarom vinden we het vervelend als we onszelf tegenspreken? Zeker weten doe ik het niet, maar ik denk omdat we van duidelijkheid houden. Hij is zus, zij is zo, wij zitten zo in elkaar.... Denken we.... En dan komen we er achter dat we onszelf tegenspreken, dat we twijfelen, het niet zeker weten, er anders zijn over gaan denken.

We houden van overzichtelijkheid. Als dingen duidelijk zijn, kunnen we ze mentaal in een hokje stoppen en labelen en dat voelt natuurlijk heel goed. Maar als we het niet zeker weten, waar moet je het dan opbergen? Mentale onrust is het gevolg en dat voelt niet goed. Dus willen we dingen zeker weten. 

Ik kan de ene keer een blogpost maken, dat ik ben gestopt met gamen omdat ik meer tijd wil besteden aan andere zaken. En de andere keer een post maken over de voordelen van gamen: dat het goed is voor je hersens en dat je leert samenwerken met anderen. Als ik het later teruglees dan voelt het of ik mezelf tegenspreek.

Maar is het niet gewoon een verandering van perspectief? De ene keer keek ik er zo naar en de andere keer weer op een andere manier naar. De ene keer onderzocht ik de nadelen en de andere keer de voordelen. De ene keer gaf ik hier meer gewicht aan en de andere keer gaf ik meer gewicht aan wat er toen in mijn leven paste. En het is niet altijd zwart- wit, het is grijs. Het is niet altijd of-of maar en-en. De tijd gaat voort, we groeien, we veranderen.

Misschien heeft het ook met je karakter te maken. Ik denk dat ik niet heel vastomlijnd ben. Ik heb zo mijn voorkeuren, maar die kunnen ook veranderen. Zolang je maar wat rode draden in je leven hebt, is dat helemaal niet erg lijkt me. 

Ik zat eerst vol in het minimaliseren, maar heb het laatste jaar ook weer meer toegelaten op bepaalde gebieden. Omdat dat beter voelde. Ik hou van eenvoud, maar ook van mooie printjes. Ik koop nog steeds meestal tweedehands. Maar sommige dingen koop ik gewoon liever nieuw. Het is allemaal niet zo zwart- wit.

Dus laat de twijfel toe, spreek jezelf tegen, verander van mening. Hak desondanks knopen door en kijk waar het schip strandt. We knoeien allemaal ook maar wat aan. Het enige wat zeker is, is dat niets zeker is. Zoiets....