maandag 5 februari 2018

De diepte ingaan

Ik las de laatste tijd een aantal blogs over uiteenlopende onderwerpen. Een onderwerp dat me meteen greep was: go deeper, not wider. Het is een post op de website van www.raptitude.com Ik volg die website al een tijd, het is echt een aanrader. Ook een post op die website die op hetzelfde principe inhaakt is: mine your acre of diamonds.

Het idee is dus dat je de diepte in gaat met alles. De relaties die je al hebt, de hobby's die je al hebt, het werk dat je al hebt etc. Je geluk ligt in wat je al hebt en niet in wat je nog niet hebt. In plaats van steeds nieuwe dingen aan te gaan, die je versplinteren en alles oppervlakkig houdt, verken je dus wat je al in je hebt of in huis hebt. Mij spreekt dit aan omdat ik vaak veel nieuwe idee├źn heb en me dan voel als boter die over teveel boterhammen is uitgesmeerd, zoals Bilbo zegt in Tolkien's boek.

Ik denk dat dit principe veel mensen de rust en focus kan geven waar ze zo naar verlangen. Steeds weer iets nieuws beginnen heeft ook te maken met FOMO, de angst om iets te missen. Het is allemaal leuk, je wilt het allemaal hebben, je wilt het allemaal doen. Het is echter nooit genoeg want in deze maatschappij zijn de keuzes eindeloos en je wordt er ook continu op gewezen wat je allemaal mist. 

Wat je nu al in je leven hebt, heb je ooit gewild. Maar als de  nieuwigheid eraf is, wil je weer wat anders. Ik denk vaak dat ik een nieuw boek nodig heb, de titel spreekt me zo aan, dit boek gaat echt over mij, dit gaat mijn leven nog leuker maken.... Niet dus.

Al een tijdje speel ik met mijn kinderen Minecraft. De kinderen hebben al meer dan 100 werelden. Ze beginnen een nieuwe wereld, doen er wat, raken weer uitgekeken en maken weer een nieuwe wereld. Zelf heb ik plus minus 10 werelden, waarvan ik er vooral op 1 bezig ben. En wat blijkt: omdat ik hetgeen verken wat ik al heb, bouw ik wat op. Het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit. En verbaasd dat mijn kinderen zijn: hoe kom jij aan al die diamanten mama?

Het is alsof je ieder jaar zou verhuizen. Je hebt dan nog geen kans gehad om mensen in je buurt echt te leren kennen, je huis en tuin zo te krijgen zodat het echt je thuis is etc. Dat gebeurd pas als je er langer blijft zitten. En pas dan pluk je er de vruchten van.