maandag 11 september 2017

Cadeaus voor kinderen: denk in zintuigen en werkwoorden

De feestdagen zijn nog een paar maanden weg, maar als je net als ik bent, sprokkel je ruim van tevoren al wat dingen bij elkaar. Het lijkt ieder jaar weer lastiger te worden om cadeaus voor de kinderen te kopen. Ze hebben al zoveel.... En als ze ouder worden, ontgroeien ze ook een hoop dingen.

Ik ken de verhalen van mijn ouders, opgegroeid in de jaren 50 en 60. Van mijn moeders kant: ieder dubbeltje om draaien, er was geen of weinig geld om voor meerdere kinderen speelgoed te kopen. Je had al geluk als je 1 pop had. De kant van mijn vader had het iets breder maar ook niet veel meer. Cadeaus waar ik hem over heb horen vertellen: een vogelboekje, een zakmes. Die laatste was hij kwijtgeraakt en denk maar niet dat je ouders dan een nieuwe voor je kochten. Zelfs als ze zouden willen: het geld was er gewoon niet.

En dan te bedenken hoeveel ik zelf had in de jaren 80 en 90. In de loop van de jaren was ik de eigenaar geworden van meerdere knuffels, poppen, boeken enzovoorts. En dan hadden de meeste van mijn vriendinnen nog veel meer speelgoed. Ik weet nog dat ik zoveel knikkers had dat ik ze maar ging strooien, zodat andere kinderen ze konden oprapen. Wat moest ik nou met 20 dezelfde? Toen al was het me al snel teveel, ik vond het verwarrend.

Dan komen we aan bij deze tijd. Je kind heeft bij de geboorte al bijna alles gekregen van kraamvisite. Stapels knuffels, kleding, speelgoed, boeken etc. En dan had ik ook nog mijn speelgoed, knuffels en boeken van vroeger bewaard. De hoeveelheid verplettert je en het contrast met mensen die het minder hebben getroffen is enorm. Als je kinderen "alles" al hebben moet er een lichtje gaan branden.

Na veel uitzoekwerk hebben mijn kinderen alleen nog hun favoriete speelgoed over en zijn we op het punt dat we de kinderen zelf nog wat kunnen geven. Want dat blijft mooi om te doen tijdens verjaardagen en andere feestdagen.

Zoek dus eerst met je kind uit: waar spelen ze niet (meer) mee? Dit kan dan naar andere kinderen die het minder getroffen hebben. Heel dierbare dingen kun je bewaren voor ze. Zodra er weer ruimte is kan er mondjesmaat weer wat bij.

En wat geef je dan? Wij geven nooit meer zomaar iets voor de "leuk". Het zijn echt dingen waar ze wat mee kunnen. Mijn tip is om te denken in zintuigen en werkwoorden. Dus welke zintuigen worden erdoor aangesproken: horen, zien, proeven, voelen, ruiken? En wat kun je ermee doen: bouwen, lezen, knutselen, nadenken, delen, bewegen, luisteren, buitenspelen, dragen, slapen, kijken, leren, beleven, ontdekken, knuffelen?

Er is vast nog meer te bedenken. Op deze manier krijg je in ieder geval variatie en dat voorkomt dat ze snel ergens op uitgekeken zijn. Verder ligt het er natuurlijk ook aan waar het hart van je kind ligt.  Die van ons bouwen en lezen graag, dochter knutselt en zoon doet graag hersenkrakers. En gezamenlijk kijken we een film of doen een spel. 

Als je er budget voor hebt is het ook leuk om een cadeautje te kopen en in te pakken voor een kindje dat anders niets krijgt. Ik heb dit met mijn ouders gedaan voor een kindje in hun buurt. Dit maakt iedereen blij.