dinsdag 2 augustus 2016

Vastlopen op creatief vlak

Als kind tekende en knutselde ik graag thuis. Op de basisschool ging het redelijk met opdrachten op die gebieden. Tot de middelbare school. Ik verloor mijn enthousiasme zo dat ik als creatief persoon niet koos voor handvaardigheid en tekenen als examenvak. Terwijl ik in mijn vrije tijd altijd creatief bezig was.

Hoe was dit mogelijk?

Ik weet het antwoord eigenlijk al heel lang, maar soms dringt het later pas echt door. Ik hou er niet van om opdrachten te krijgen! Dan moesten we met tekenen bijvoorbeeld iets maken met alleen stippeltjes of met bepaalde kleuren. Regeltjes die mij beperkten in het uiten van mijn creativiteit. En dan kreeg je er ook nog een cijfer voor! Geef mij een stuk papier of materialen en ik bepaal zelf wel wat ik op dat moment wil maken.

De opdrachten zijn natuurlijk bedoeld om je bepaalde technieken te leren dus in die zin best nuttig. Alleen werkt het bij mij gewoon niet zo. En ik denk bij heel veel mensen niet. 

Bij opstellen schrijven ging het ook zo: schrijf een verhaal over de middeleeuwen. Terwijl ik daar geen inspiratie voor had maar wel voor een verhaal over aliens. Of we gaan netjes leren schrijven en als we dat eenmaal kunnen, dan is het werk volbracht. Of heb ik dan zin om te leren hoe je zo lelijk mogelijk kan schrijven? Gewoon omdat ik dat leuk vind en mijn verbeelding daarbij kan gebruiken.

Ik was al jaren niet creatief bezig geweest, was het kwijt, had geen inspiratie, het lukte me niet. Wederom zat mijn perfectionisme me in de weg en kwam er niets meer uit mijn handen. Maar deze week pakte ik mijn aquarelpotloden en een stapeltje papier. En tekende zo blaadje na blaadje vol. Ik had inspiratie en zat in een flow. Het hoefde niet perfect, ik mocht het van mezelf verpesten. Het mocht anders worden dan ik in mijn hoofd had. Het was fijn om te doen. Om gewoon wat aan te rommelen, te spelen. Hier leer ik het meeste van en heb ik het meeste plezier van. 

En ook op andere gebieden: geen regeltjes maar vrijheid om mijn eigen ding te doen.