dinsdag 2 augustus 2016

De bokashi emmer

Deze maand heb ik twee bokashi emmers gekocht en inmiddels heb ik ze een aantal weken in gebruik. Ze stonden al een tijdje op mijn lijstje.

Het is een mooi systeem. Ik gooi er het gft afval in en strooi daar iedere dag wat van het spul tussen dat helpt de boel te fermenteren. Na een paar weken kon ik het sap aftappen en mengen met water en dat gebruik ik als doping voor mijn planten. Ik had de boel eerst wel een beetje te sterk gemaakt, maar ze zijn er nog niet dood aan gegaan. Nu ik de goede verhouding weet, komt het vast helemaal goed.

Als de emmer helemaal vol is, laat ik hem een paar weken staan. Daarna kan ik wat er over is in de emmer gebruiken als compost voor de tuinplanten. Ondertussen gebruik ik de lege emmer om een nieuwe lading compost aan te maken.

Het sap wat je kunt aftappen vind ik een beetje stinken, maar de emmer zelf vind ik wel gaan. Ik ben er heel positief over en ik vind het een fijne oplossing om van je gft afval bruikbare voeding voor je planten te maken.

De gft container van de gemeente is nu helemaal leeg dus die hoef ik ook niet aan de weg te zetten. En in de toekomst als wij in deze gemeente waarschijnlijk gaan betalen per keer voor afvalverwerking is dit misschien ook nog een voordeel.    

Vastlopen op creatief vlak

Als kind tekende en knutselde ik graag thuis. Op de basisschool ging het redelijk met opdrachten op die gebieden. Tot de middelbare school. Ik verloor mijn enthousiasme zo dat ik als creatief persoon niet koos voor handvaardigheid en tekenen als examenvak. Terwijl ik in mijn vrije tijd altijd creatief bezig was.

Hoe was dit mogelijk?

Ik weet het antwoord eigenlijk al heel lang, maar soms dringt het later pas echt door. Ik hou er niet van om opdrachten te krijgen! Dan moesten we met tekenen bijvoorbeeld iets maken met alleen stippeltjes of met bepaalde kleuren. Regeltjes die mij beperkten in het uiten van mijn creativiteit. En dan kreeg je er ook nog een cijfer voor! Geef mij een stuk papier of materialen en ik bepaal zelf wel wat ik op dat moment wil maken.

De opdrachten zijn natuurlijk bedoeld om je bepaalde technieken te leren dus in die zin best nuttig. Alleen werkt het bij mij gewoon niet zo. En ik denk bij heel veel mensen niet. 

Bij opstellen schrijven ging het ook zo: schrijf een verhaal over de middeleeuwen. Terwijl ik daar geen inspiratie voor had maar wel voor een verhaal over aliens. Of we gaan netjes leren schrijven en als we dat eenmaal kunnen, dan is het werk volbracht. Of heb ik dan zin om te leren hoe je zo lelijk mogelijk kan schrijven? Gewoon omdat ik dat leuk vind en mijn verbeelding daarbij kan gebruiken.

Ik was al jaren niet creatief bezig geweest, was het kwijt, had geen inspiratie, het lukte me niet. Wederom zat mijn perfectionisme me in de weg en kwam er niets meer uit mijn handen. Maar deze week pakte ik mijn aquarelpotloden en een stapeltje papier. En tekende zo blaadje na blaadje vol. Ik had inspiratie en zat in een flow. Het hoefde niet perfect, ik mocht het van mezelf verpesten. Het mocht anders worden dan ik in mijn hoofd had. Het was fijn om te doen. Om gewoon wat aan te rommelen, te spelen. Hier leer ik het meeste van en heb ik het meeste plezier van. 

En ook op andere gebieden: geen regeltjes maar vrijheid om mijn eigen ding te doen.