vrijdag 11 december 2015

Decemberstress voorkomen

Hoe leuk de feestdagen ook zijn, het kan ook voor een hoop stress zorgen. Ik ben graag op mezelf, de feestdagen zijn dan echt een uitdaging. Zeker als je ook kinderen hebt en veel familie en vrienden rond die tijd jarig zijn.

Mijn gouden tips:
  1. Als je kinderen hebt: hou de periode kort van voorbereidingen voor de feestdag. School gooit wel roet in het eten door veel te vroeg te beginnen met allerlei activiteiten. Maar probeer thuis op een jouw uitgekozen tijdstip te beginnen;
  2. Kijk naar wat jij wilt en je eventuele partner en kinderen. De rest is van minder belang; 
  3. Hou tijd over om niets te doen en plan dat ook in. Zet een vette kruis in je agenda op bepaalde dagen;
  4. Weinig of geen kerstkaarten uitdelen/ versturen scheelt al enorm;
  5. Cadeaus verminderen of schrappen ook;
  6. Hou het bezoek kort als het kan dan blijft het gezellig;
  7. Ga eropuit: de natuur in of onderneem iets;
  8. Hou het bescheiden met alles: je budget, versieringen, eten & drinken;
  9. Schrap extra feestdagen die niet belangrijk genoeg zijn zoals uitnodigingen voor verjaardagen van mensen die je het hele jaar niet ziet;
  10. Verwacht niets, dan valt het ook niet tegen; 
  11. Als je kinderen hebt, hou het rustig en laat ze meehelpen als ze dat leuk vinden. Bijvoorbeeld met de kerstboom versieren en chocolaatjes maken, het hoeft niet perfect;
  12. Vier de feestdagen niet steeds met dezelfde mensen. Dat houdt het interessant;
  13. Schrap feestdagen als je er niets mee hebt. Zoals sinterklaas als de kinderen niet meer geloven;
  14. Wees oprecht. Bepaal zelf wat je draagt en waar je je comfortabel bij voelt. Wees niet schijnheilig opgewekt als je je niet zo voelt. Ga niet naar de kerk als je niet geloofd;
  15. Wat goed voelt: geef aan iemand die wat extra's kan gebruiken. Al is het een vriendelijk woord. 
Met deze tips kom jij de feestdagen wel door. 

woensdag 29 juli 2015

Erfstukken minimaliseren

Misschien wel het lastigste om te minimaliseren zijn erfstukken. Sommige spullen worden je toegestopt zodat het in de familie blijft. Dit zijn niet altijd spullen waarmee je je wilt omringen.

Zo overleed een tijdje terug een familielid van ons en mij werd gevraagd of ik nog iets wilde. Eigenlijk niet omdat de herinnering in mijn hoofd en hart zit, maar ik heb iets waarvan ik wist dat ik het zou neerzetten opgenoemd.

Vervolgens dachten ze dat ook een aantal andere dingen nog leuk voor me zou zijn. Ik twijfelde. Een week daarna stonden familieleden op de stoep met een doos vol spullen. Want er waren nog wat dingen bij die wellicht leuk waren voor mij en voor mijn kinderen enzovoorts.

1 ding vond mijn  dochter erg mooi, die vervolgens die dag daarna tijdens het spelen stuk is gevallen. Tranen met tuiten heeft ze gehuild. En de dingen waar ze niets mee heeft, die staan er maar. Ik vroeg haar of ze die eigenlijk wel mooi vindt. Nee, was het antwoord. Ik heb haar gezegd dat ze er dan niet aan vast hoeft te houden, want zoals eerder gezegd zit de herinnering in je hoofd en in je hart en niet in de spullen.

Als je dan toch iets wilt behouden van de overledene, kies dan voor een paar items die je gaat gebruiken en waar echt je hart naar uitgaat.

Hetgeen ik wilde, staat op een ere plek in de woonkamer. Het past bij de sfeer en maakt het helemaal compleet. Bovendien had ik al eerder van dat familielid iets gehad dat al een tijd een vaste plek in huis heeft.

Dus vraag ik mij af: wat is waardevoller? 2 erfstukken een ereplaats in je huis geven? Of tientallen erfstukken mee naar huis slepen en ze een bijrol geven?

Voor mij is het eerste waardevoller. Met meer spullen verlies je het overzicht en vroeg of laat belanden ze achter in de kast of in de opslag.

Google eens: heirloom guilt. Interessante kost voor als je het moeilijk vindt om erfstukken weg te doen.

maandag 20 juli 2015

Spullen wegdoen: waarom we aan de gang blijven

Wij hebben pas weer een lading overbodige meubels het huis uit gedaan en inmiddels staan er meer spullen klaar om uitgezocht te worden.

Mensen vragen zich weleens af hoe ik steeds spullen heb om weg te doen. Dat zit zo:
  • Zelf koop ik graag bij de kringloopwinkel (met name spullen voor de kinderen en boeken).
  • Ik kan soms moeilijk nee zeggen als mensen iets willen geven (al boek ik wat overwinningen, yes!)
  • Bijna iedereen komt met presentjes aanzetten voor het nieuwe huis (gelukkig hebben sommigen niets meegenomen, hulde!)
  • Wij hebben een aantal onverbeterlijke familieleden die de kinderen van alles toestoppen (het is leuk om opa & oma te zijn: je populair bij je kleinkind maken en zelf niet met de rommel zitten ;)
  • Sommige mensen hebben er geen boodschap aan als ik gezegd heb niets te willen hebben. Die zijn niet meer welkom (grapje maar irritant is het wel). 
  • Kinderen hebben betekent Ć¼berhaupt meer spullen in huis in de vorm van speelgoed en knutselwerkjes (als je kind bent is dat allemaal geweldig, als ouder is dat soms frustrerend, ja we weten wie het huis op orde moet houden).
  • Wij ouders hebben die een lading bewaarde spullen uit je jeugd meegaven toen je het huis uit ging.

    En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dat laatste is ook wel een puntje. Ik merk dat mijn grootouders, maar ook (schoon) ouders erg hechten aan spullen. Die ze zelf als kind niet hadden. En nu dus wel. Ze hamsteren en verzamelen. Ze doen geen afstand van dingen. En hebben hun kinderen en kleinkinderen veel gegeven. Teveel denk ik. Goedbedoeld maar wel verwarrend. Ik zie dat dit bij veel vrienden ook het geval is.

    Er is al heel veel weggegaan maar het blijft een proces. Erkennen dat ikzelf onderdeel van het probleem ben helpt.     

maandag 11 mei 2015

Cadeaus wegdoen zonder schuldgevoel

Minimaliseren is nooit af, het blijft een proces. In de loop van de tijd komen er allerlei spullen het huis binnen. Vooral met feestelijke gebeurtenissen in de vorm van cadeaus. Lastig dit soort spullen. Je hebt het zelf niet gekocht en hebt snel een schuldgevoel als je het weg wilt doen.

Door cadeaus in te delen in een categorie weet je beter wat je ermee moet is mijn ervaring. Ik hanteer 3 categorieƫn:

1. Passende cadeaus. Iemand geeft een cadeau waarover nagedacht is. Ze hebben aan je gevraagd wat je wilt hebben of weten wat je nodig hebt en bij je past. Ze geven niet iets wat ze zelf leuk vinden, maar hebben iets gekozen waar jij warm voor loopt. Dit is natuurlijk helemaal top.
2. Niet passende cadeaus met goede bedoeling. Neem dit cadeau aan en bedank diegene voor het cadeau. Onthou dat de intentie van die persoon goed is. Vaak zijn het cadeaus in de stijl van de gever. Vervolgens ligt de bal bij jou wat je ermee wilt doen. Misschien kun je het aan iemand geven waarvan je zeker weet dat het gewaardeerd wordt. Wil niemand het hebben dan is er altijd nog de kringloopwinkel. Wees eerlijk: vroeg of laat gaan zulke cadeaus toch de deur uit, dus beter vroeg dan laat. Probeer schuldgevoel los te laten hoe lastig dit ook is. 
3. Cadeaus met dubieuze bedoeling. Bijvoorbeeld iets dat gegeven wordt en vervolgens wordt er gezegd dat je het niet weg mag doen. Neem zo'n cadeau bij voorkeur niet aan want het is een manipulatie. Ook cadeaus die je kwetsen: neem ze niet aan of doe ze meteen weg.

Nu is er nog een optie namelijk dat je geen cadeau krijgt. Ze kunnen dit vergeten zijn of bewust niets meegenomen hebben. Dit klinkt niet heel nadenkend of aardig. Maar het hoeft niets te betekenen. Het staat vrij om wel of geen cadeau te geven, dus maak er geen halszaak van. Ik vind het als minimalist fijner om geen cadeau te krijgen dan een cadeau uit categorie 3, 2 (en zelfs vaak 1 want ik ben tevreden met wat ik heb). Ik zeg er vaak ook bij als ik een feestje heb dat ze niets mee hoeven te nemen. Of ze dat doen staat wederom vrij.

Een cadeau zegt iets over de gever en ook over hoe de gever over jou denkt. Mijn tip bij categorie 3 is dan ook: neem de relatie met die persoon onder de loep. Als iemand je probeert te manipuleren of je bewust kwetst dan is er iets niet in de haak. Dan moet je je afvragen of mensen jou en je leefstijl wel accepteren. En of ze nog wel in je leven passen.

PS Ik moest opeens denken aan een stukje van The Big Bang Theory. Penny krijgt een "klein dingetje" cadeau van Amy. Ongemakkelijk en heel herkenbaar :)
https://www.youtube.com/watch?v=Pyah6liUpM8
https://www.youtube.com/watch?v=ukRH441ZwMY

donderdag 30 april 2015

Thuisblijven tijdens de vakantie

In deze tijd hoor ik vaak mensen aan elkaar vragen: waar gaan jullie heen op vakantie? Leuk om deze gesprekken te horen en de verwachtingen die ze hebben over hun vakantie.

Ik vind het voor anderen heel fijn en gun het ze van harte. Maar ben zelf al sinds 2008 niet meer op vakantie geweest. Niet uit noodzaak, maar gewoon omdat ik er geen behoefte aan heb. Ook mijn man vindt het prima zo. Na de geboorte van ons eerste kind sloegen we een jaartje vakantie over. En dat beviel ons eigenlijk wel.

Ik merk wel dat we uit de toon vallen. Je hoort op vakantie te gaan en als je dat niet doet, dan pas je eigenlijk niet zo in het sociale plaatje. Dat heb ik genoeg gemerkt, het levert vaak een discussie op als wij antwoorden niet op vakantie te gaan.

Ik zie vooral voordelen, ben een huismus. Graag in en om het huis te vinden en in onze eigen gemeente met zijn water, weilanden en molens. Graag in de buurt van alle dierbaren van wie ik hou. Graag slapen in mijn eigen allergeen vrije bedje.

Maar ook zie ik het nut niet van binnen 1 week of meer weken honderden of zelfs duizenden euro's uit te geven. Het zijn niet alleen de kosten van een verblijf en vervoer, maar ook daar maak je nog allerlei kosten. Daar kan ik wel een paar maanden huur of hypotheek van betalen. Ik vind dat gewoon zonde voor iets waar ik blijkbaar minder plezier aan beleef dan de gemiddelde mens.

En dus blijven we hier, gaan wel eens een dagje uit. De vakantie is echt vakantie. We hoeven en moeten niets. We kunnen lekker uitrusten en bijkomen. Of juist op ons gemak dingen aanpakken die normaal gesproken blijven liggen. We wandelen, maken een fietstocht of pakken de auto en gaan naar het bos of strand. Een enkel keertje naar iets commercieels zoals bioscoop of pretpark. Door dit niet te vaak te doen blijft het ook leuk en speciaal. Met beide benen op de grond in ons eigen tempo. Geen planning en geen stress. Geen files, geen drukte en geen massa's mensen om ons heen.

Wij zijn er tevreden mee en de kinderen zijn gelukkig. Dit is onze vakantie. En we genieten ervan :)

zaterdag 25 april 2015

Kleding minimaliseren

Een uitdaging voor mij deze week: het minimaliseren van kleding. Ik heb niet veel in de kast liggen, maar het meeste wat ik heb, is het net niet. Ik durfde het echter niet weg te doen, bang dat ik het ooit nog eens nodig zal hebben.

Verander dat ooit maar in nooit. Tijd om de boel uit te zoeken, weg te doen of te vervangen.

Wil ik kleding bewaren, dan moet het voor mij aan de volgende voorwaarden voldoen:
  1. Het past goed
  2. Het is heel
  3. Het is schoon
  4. Het is van een natuurlijke materiaalsoort gemaakt
  5. Het is goed te combineren
  6. Het is compleet
  7. Het is eenvoudig
  8. Het is tijdloos
  9. Ik vind het mooi
Kleding die niet lekker zit, door de pasvorm of het materiaal gaat in de zak. Juist kleding die lang mooi blijft, is vaak van een synthetische stof gemaakt. Ik heb daar een hekel aan omdat het niet ademt. Kleding van katoen of bamboe vind ik veel fijner. 

Kleding die stuk is kun je eventueel nog repareren als dat de moeite waard is. Als het echt onmisbaar is, kun je het vervangen.

Een sok zonder wederhelft gaat weg, tenzij ik diezelfde kleur nog heb. Kan mijn dochter van die ene sok een sokpop maken ;) 

Ik heb wat setjes die best leuk zijn, maar bijna niet te combineren zijn. In feite heb je daar ook weinig aan, want als er 1 deel in de was zit, kun je het andere deel ook niet aantrekken.

En heel persoonlijk, maar ik hou niet zo van tierlantijnen. Ik heb wel wat feestkleding voor kerst en dergelijke, maar dat gebruik ik hooguit maar een paar keer per jaar. Zonde eigenlijk. Verder draag ik geen make-up en weinig sieraden.

Mijn kloffie iedere dag: een normale broek en basic shirt met een sjaaltje (omdat ik snel een koude nek heb). Heel eenvoudig, ik hoef niet na te denken over wat ik aan moet trekken.

Wat betreft schoenen: ik heb maar een aantal paar van goede kwaliteit. Favoriet zijn laarzen zonder hak. Ik hou niet van hakken, sta liever stevig in mijn schoenen.

Er is veel kleding in de zak gegaan welke niet aan mijn eisen voldeed. Ook duurdere kleding, maar als ik het toch niet draag, kan ik er beter een ander blij mee maken. Eventueel kan ik dit nog verkopen, maar dat kost ook tijd om te managen. En een aantal onmisbare items heb ik vervangen.

De kledingkasten van de kinderen en buitenkleding heb ik ook maar meteen onder handen genomen. Zo alles bij elkaar ruimt het weer lekker op. 

zondag 19 april 2015

Doelen 2015: maanddoelen

Ik ben geneigd om teveel hooi op mijn vork te nemen. Een hele grote lijst te maken met doelen die ik wil bereiken, dingen die ik wil doen enzovoorts.

Maar eigenlijk vind ik het prettiger om in alle rust te kunnen werken aan 1 doel, daarom ben ik met maanddoelen begonnen. Voor 2015 heb ik gewoon alle maanden opgeschreven en per maand een doel opgeschreven. En dan zo concreet mogelijk.

Het fijne eraan is dat je een kort lijstje hebt met doelen en dat is heel overzichtelijk. Ik kijk er regelmatig naar. Soms zie ik iets staan waarvan ik denk: dat is niet haalbaar/ dit past niet bij me, en dan pas ik het lijstje weer aan. Ik vind het fijn om echt een maand lang bezig te zijn met 1 ding. Met iets dat belangrijk voor mij is.

Het is natuurlijk heel verleidelijk om meer te willen, bijvoorbeeld door weekdoelen of dagdoelen te maken of zoiets. Maar dan leg je zoveel druk op jezelf, bovendien is het geen wedstrijdje. En 1 doel per maand betekent wel dat je per jaar aan 12 dingen bewust hebt gewerkt.

Deze maand ben ik bezig met het elimineren van junk-mail. Fysieke junk-mail zoals ongewenste post, maar ook wat je aan media op je af krijgt.

Dus hebben we een nee-nee sticker geplakt op de brievenbus en gaat ongewenste post retour afzender. Ongewenste e-mail wordt geblokkeerd. Het nieuws volg ik al maanden niet meer, toch komt er via social media nog van alles binnen. Het werkt om te minderen met social media en om bepaalde mensen/ berichten uit te schakelen.

Volgende maand staat het verpotten van mijn moestuinplantjes op  het programma. Ze staan nu te ontkiemen en sommige plantjes beginnen al te groeien. Erg leuk om ze te verzorgen en ze te zien groeien. Ik word hier zo blij van!

donderdag 16 april 2015

Speelgoed minimaliseren: ken je kind

Sinds ik verhuisd ben, is er weer speelgoed het huis binnengekomen. Voornamelijk door visite. Om te bepalen wat we kunnen minimaliseren heb ik een top 3 gemaakt van speelgoed waar de kinderen goed mee spelen.

Top 3 speelgoed zoon: 
  1. Spelletjes: bordspel, kaartspel, puzzel, computerspelletjes
  2. Duplo/ LEGO
  3. Playmobil
Top 3 speelgoed dochter:
  1. Teken & knutselspullen
  2. Buitenspeelgoed zoals fiets, bal, springtouw
  3. Poppen die je kunt aankleden/ veranderen
Verder lezen ze graag en zijn er wat lievelingsknuffels. 

Er zijn dingen die ze af en toe pakken en een heleboel dingen waar ze nooit mee spelen. Mijn zoon is niet van de auto's bijvoorbeeld. Behalve als hij het uit elkaar kan halen zoals een LEGO auto. 

Als ik naar mijn lijstje hierboven kijk valt me op: hoe minder iets "vast" ligt, hoe leuker ze het vinden. Ze gebruiken graag hun fantasie: ze maken een winkeltje of verzinnen een spelletje. Ze worden graag uitgedaagd om oplossingen te bedenken. En het zijn dingen die je ook met anderen samen kunt doen. 

Ik ga me focussen op hun top 3. Mijn dochter heeft zelf al bakken vol uitgezocht waar ze niet meer mee speelt. Tijd om het weg te doen. De vrijmarkt is in aantocht, maar als je het geld kunt missen: geef het weg aan iemand die het kan en wil gebruiken. Het voordeel daarvan is dat het je niet al te veel tijd en energie kost en je doet er een ander een plezier mee.

donderdag 12 februari 2015

Minimaliseren: goed voorbeeld doet goed volgen

Tot voorheen een drama: het opruimen van spullen door de kinderen. En dan vooral mijn dochter. Ze speelt graag met alles door elkaar heen. Alleen is opruimen er niet bij. Ook hecht ze zich aan alles en houdt van knutselen. We probeerden de regel aan te houden dat 's avonds alles opgeruimd moet zijn. Maar als er zoveel spullen zijn, is dat niet haalbaar.

Pas hadden wij een ongemakkelijke zondagmiddag om haar kamer op orde te krijgen. Ze moest het echt helemaal zelf doen van mij, anders leert ze er niet van. Wel heb ik aanwijzingen gegeven. Dus niet tegen die hele hoop spullen aanhikken, maar met 1 soort beginnen. Bijvoorbeeld de knuffels, waar horen die en zo verder. Wel een poosje zoet geweest, maar alles was weer opgeruimd.

Dit is echter een tijdelijke oplossing. Je kunt alles wel opruimen en organiseren. Maar als er zoveel spullen zijn is het een kwestie van tijd tot het er weer ligt. Beter is dus om spullen ook weg te doen. Maar als ik dat opperde dan vond ze dat niets. Niet gaan forceren, het komt nog wel was mijn hoop. Geef haar de tijd dacht ik.

Gisteren begon ze opeens zelf over dat ze teveel spullen heeft waar ze niets mee doet. En dat ze deze wil weggeven of verkopen. En ze ging aan de slag met uitzoeken en hoe! Misschien was ze er mentaal klaar voor en zag ze de voordelen ook. Ze ziet hoe ik er mee bezig ben en dat haar broertje ook is begonnen met spullen weggeven. Goed voorbeeld doet goed volgen. Wat een vooruitgang! Ik ben daar erg blij mee. Niet alleen omdat het erg goed uitkomt zo vlak voor de verhuizing, het is ook een vaardigheid waar je je leven lang plezier van hebt.

Zegt ze tegen me: heb je zelf eigenlijk al iets weggegeven aan anderen? Ha, ha :) Ik heb haar verteld dat vroeger hier het hele huis vol met spullen stond. En dat ik al vrachten heb weggebracht of door anderen heb laten ophalen. Vanmorgen vroeg ging ze verder met uitzoeken. Echt een kanjer! :)

dinsdag 6 januari 2015

Speelgoed minimaliseren

De kinderen zijn weer naar school, tijd om de kinderkamers eens onder handen te nemen. Want in de decembermaand zijn er weer veel spullen het huis binnengekomen met sinterklaas en de verjaardag van 1 van mijn kinderen.

Een aantal tips hieronder die mij helpen het kaf van het koren te scheiden. Speelgoed wat weg kan:
  1. Gevaarlijke items. Bijvoorbeeld speelgoed met kapotte bedrading, lekkende batterijen of scherpe randen. Spreekt natuurlijk voor zich.... Hieronder reken ik ook speelgoed dat leidt tot ongewenst gedrag zoals nepwapens. 
  2. Speelgoed dat slecht is voor het milieu. Elektrisch speelgoed of dat op batterijen werkt.  
  3. Niet meer te repareren of te wassen speelgoed. Denk aan kapotte of niet wasbare knuffels.
  4. Reclamespeelgoed. Zoals uitdeelspeelgoed van supermarkten, fastfood keten, goede doelen.
  5. Van mijzelf van vroeger. Dan is het aan mij om te bepalen wat er weg kan.
  6. Wat je van een ander ongevraagd hebt doorgekregen. Aan de ouders om te bepalen wat weg kan.   
  7. Die de kinderen ontgroeid zijn. Zoals babyspeelgoed als ze al ouder zijn.
  8. Slechte cadeaus. Bijvoorbeeld cadeaus voor een andere leeftijd of waar geen interesse voor is. 
Let wel, er is een uitzondering. Een lievelingsknuffel of item waar graag mee gespeeld wordt/ werd doe je in geen geval weg tenzij het gevaar oplevert.

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. Tips om ongewenst speelgoed te voorkomen:
  1. Koop of vraag geen speelgoedwapens.
  2. Koop of vraag geen elektrisch speelgoed of speelgoed dat op batterijen werkt.
  3. Ga voor kwaliteit dan gaat het minder snel stuk.
  4. Pak geen uitdeelspeelgoed aan in supermarkten en ga niet naar fastfood ketens.
  5. Zadel je kinderen niet met je speelgoed van vroeger op. Bewaar een paar favorieten als herinnering en doe de rest weg.
  6. Zeg "Nee" tegen mensen die je speelgoed van hun kinderen willen geven.
  7. Ga voor speelgoed waar de kinderen diverse jaren zoet mee kunnen zijn.
  8. Maak altijd een wensenlijstje voor de verjaardag van de kinderen. Beter is nog ga voor ervaringen zoals een lidmaatschap of uitstapje als cadeau.
Zelfs met de tips voorkom je het natuurlijk niet. Er zijn altijd mensen die zich niets aan trekken van een wensenlijstje of die ongevraagd iets geven waar je kind bij is. En als de kinderen het speelgoed al gezien hebben, zie het dan nog maar eens weg te halen....

En zelf sla ik de plank ook nog wel eens mis, al wordt dat steeds minder met inachtneming van bovenstaande tips. De kwaliteit is niet altijd van tevoren goed in te schatten, maar ik kijk meestal naar een degelijk merk waar ik al goede ervaringen mee heb. De prijs zegt ook veel, is het wel erg goedkoop dan kun je er gif op innemen dat het met 1 keer slaan stuk is. 

Succes allemaal :)