woensdag 23 mei 2018

Vertrouw op je instinct

En zo kwam de aap uit de mouw:  ik bleek toch huisstofmijtallergie 6+ te hebben. Uit een test jaren geleden bleek zogezegd dat ik het niet meer had en ik heb toen al gezegd, en later weer meerdere malen, dat die uitslag niet kon kloppen. Ik heb altijd allerlei allergie├źn gehad, waaronder die voor huisstofmijt, ben eigenlijk altijd vermoeid en benauwd en mijn medicijnen voor astma lijken dan weinig uit te halen. Dus hoezo opeens niet meer allergisch?

Nee mevrouw, die testen worden altijd zorgvuldig gedaan.... Je niet geloven..... Maar na weer de hele winter tobben, een longontsteking met daarna nog een infectie op de koop toe hield ik mijn poot stijf. Ik zat iedere week bij de dokter. Ze hadden me inmiddels al op van alles onderzocht,  maar daar kwam niets uit, totdat ze toch op allergie gingen testen. En zo zie je maar, je bent jaren en een hoop ellende verder en dan blijkt dat je het al die tijd toch bij het rechte eind hebt gehad.

Vertrouw dus op je instinct, je kent jezelf het beste. Ga niet aan jezelf twijfelen en laat je niet aanpraten dat er niets aan de hand is of dat je mentaal niet in orde bent. Je weet van jezelf dat je echt geen zeur bent, je niet aanstelt en niet uit bent op aandacht. En je weet ook dat je omdat je je ziek voelt vanzelf last krijgt van verdriet, angst, boosheid etc. En niet om andere redenen.

Ik heb er nu weer een pilletje bij en die helpt tegen de allergie. En we gaan binnenkort met immunotherapie beginnen. Ik hoop dat ik dan van de allergie afkom en eens uitgerust wakker wordt ,s ochtends. En dat mijn slaapproblemen daarmee ook minder worden. Ik voel me net een wandelende apotheek, maar heb goede hoop dat ik op termijn met minder medicatie toekan.

dinsdag 8 mei 2018

Weg met al die lijstjes

Had ik het in mijn vorige post nog over het geheim van een goede tot do list, inmiddels heb ik helemaal geen lijstjes meer. Ik ben ook al een tijdje gestopt met mijn bullet journal, achteraf om dezelfde reden waarom ik met mijn lijstjes stopte. Voordat ik er echt goed mee bezig was merkte ik al, dat het me vooral extra onrust opleverde.

Hoe meer ik dingen inzichtelijk probeer te maken, hoe verwarrender het allemaal wordt, zo lijkt het wel. Ik wist dat ik een slechte slaper was, maar er aandacht aan geven maakte het probleem alleen maar groter. Ik wist dat ik niet iedere dag 2 fruit en 2 groente eet. Het zwart op wit te zien maakt dat je voelt dat je telkens weer faalt ook al doe je het 8 van de 10 keer gewoon goed. Sinds ik ben gestopt met die lijstjes slaap ik iedere nacht goed, omdat ik er mentaal niet meer mee bezig ben, levert het me ook geen stress op.

Lijstjes bijhouden is iets van mijn perfectionistische ik, die de controle wil houden. Mijn angstige ik, die niets wil vergeten en het iedereen naar de zin probeert te maken. Ik krijg door die lijstjes ook wel veel gedaan, maar tot welke prijs?

Eigenlijk ben ik van nature heel rebels en kom ik in verzet als ik me gedwongen voel, als iets niet goed voelt. Dus eigenlijk passen al die lijstjes niet bij me. Ik voel me dan beperkt, niet vrij. Datzelfde gevoel heb ik met agenda,s, de klok, sociale verplichtingen etc. Waarom laat ik me met mijn eigenwijze karakter hier dan toch vaak door dicteren? Mijn conclusie is dat de hele maatschappij hierom draait. Alles werkt volgens regels, tijd, planningen, sociale druk etc. Ook door de tijdgeest met al zijn digitale snufjes waardoor we altijd bereikbaar zijn en altijd anderen kunnen bereiken. Niemand ontkomt eraan.

Nadat ik een maand terug een longontsteking heb gehad, kwam het besef dat ik het perfectionisme echt los moet laten. Ik kreeg er een infectie bij waardoor het herstel langer duurt dan verwacht. Maar als je jezelf geen echte rust gunt, dan knap je dus niet op. Ik wilde al teveel.

Een vriendin van mij heeft anderhalve maand terug een baby gekregen en ik ben nog niet op bezoek geweest. Ook al heb ik haar gebeld dat dat er voorlopig niet inzit voor mijn en hun bestwil, toch voel ik me iedere keer schuldig als ik het geboortekaartje zie hangen.

Ik ga proberen er niet meer aan mee te doen. Probeer te accepteren en los te laten, me niet schuldig te voelen, niet te plannen. En dan wel weer te zien wat er is en waar ik zin in heb. Mijn man is hier een kei in. Hij is ontspannen en geniet en krijgt alles toch gedaan.

Met dit mooie weer zit ik dus vaak buiten in het zonnetje met een boek. En verder verwacht ik even helemaal niets van mezelf.

vrijdag 20 april 2018

Het geheim van een goede to do list

Inhakend op mijn vorige post over de keuzeparadox. Het geheim van een goede to do list is dat je zorgt voor niet te weinig keuze en niet te veel keuze.

Dit ziet er als volgt uit:
  • Schrijf niet alle taken onder elkaar op. Dan heb je teveel keuze in wanneer je de taken gaat doen. Je hebt dan geen leidraad en ook geen gevoel van urgentie dat taken moeten gebeuren, alles lijkt dan ook even belangrijk. Uitstel is dan vaak het gevolg. Of je put jezelf uit omdat je als een dolle door je lijst heen gaat en je dus bezig houdt met zaken die misschien niet zo belangrijk zijn op dat moment, terwijl je aan andere belangrijke taken juist nog niet toegekomen bent. 
  • Schrijf ook niet op wanneer je precies, de dag en het tijdstip, de taak gaat doen. Dat werkt wel bij het opschrijven van afspraken in je agenda, maar niet bij taken op je to do list. Bijvoorbeeld dat je op woensdag van 9 tot 10 tot een verhaaltje schrijft. Dat geeft je namelijk te weinig vrijheid. Als je een rebel bent zoals ik, dan ga je je er zeker tegen verzetten. Ook kan er altijd wat tussen komen als je zo strikt bent met de tijd.
  • En dan nu de sleutel: maak een lijstje met drie kolommen: wat er deze week moet gebeuren, wat er volgende week moet gebeuren en wat later kan. Dit geeft je de vrijheid om de taak te doen wanneer het jou uitkomt en ook wanneer het belangrijk is om te doen.

Wat ook kan gebeuren, dat je ondanks een goede to do list, toch weer taken uitstelt. Belangrijk is dan om na te gaan waarom dit gebeurd. Is het te moeilijk? Is het te makkelijk? Is het saai? Of is het gewoon luiheid? Wat ook kan is dat je gewoon teveel op je bordje hebt liggen en dat je te hoge eisen aan jezelf stelt.

Schakel hulp in als het te moeilijk is of delegeer de taak helemaal. Probeer het uitdagender te maken als het te makkelijk of te saai is. En ben je te lui? Dan is er helaas geen redding mogelijk, een goede schop onder de kont doet wonderen ;) Heb je teveel op je bordje liggen en stel je te hoge eisen aan jezelf? Hallo perfectionist! Je hoeft niet alles te kunnen en te doen! Stel prioriteiten en schrap de rest van je lijst of delegeer ze.

woensdag 18 april 2018

De keuzeparadox tips

Ik lees de laatste tijd veel over de keuzeparadox van Barry Schwartz. Er staat op youtube een TED talks van hem, een aanrader om naar te kijken. Ook op Pinterest kun je veel dingen vinden die daar op inhaken, ik vind het zelf altijd leuk als er tekeningen bij staan dan sla je het ook beter op. Ik heb het boek niet gelezen, maar je kunt op internet genoeg vinden over dit onderwerp.

Het idee van de keuzeparadox is dat het niet tot meer welbevinden leidt als je veel keuzes hebt. Sterker nog, hoe meer keuze hoe meer je ontevredenheid toeneemt. Men denkt echter wel dat veel keuze en steeds meer keuze gelukkig maakt, onze hele maatschappij is erop gebaseerd.

Geen keuze hebben is ook niet prettig want dan voel je je ook niet vrij. Je bent dan verplicht om die optie te kiezen of helemaal niet, maar daar zijn vaak dan ook weer consequenties aan verbonden. Dus een beetje keuze hebben is wel prettig in het leven. Je komt echter op een punt dat meer keuzes niet leiden tot meer geluk. Ik kan me daar helemaal in vinden als minimalist.

Keuze uit 20 soorten honing werkt verlammend en dan maak je de keuze vaak maar helemaal niet. Zo voel ik me als ik kleding nodig heb. Er is zoveel te kiezen dat ik het niet meer weet. En als ik dan een keuze heb gemaakt heb ik een grotere kans om er ontevreden over te zijn, want ik had toch genoeg om te kiezen? Het is mijn eigen schuld als ik niet de goede keuze heb gemaakt. Ik denk ook terug aan 5 Havo en dat ik op gesprek moest bij een mevrouw omdat ik niet wist welke vervolgopleiding ik wilde gaan doen. Iedere keer zei ik weer wat anders.

Geen keuze hebben is ook niet prettig want dan voel je je ook niet vrij. Zo voelde ik me met betrekking tot de leerplicht en zo denken mijn kinderen er ook over. Ze kunnen goed leren en zien er ook wel het nut en het plezier van in, maar dat je moet, dat maakt dat je je ertegen wilt verzetten. Een rebelse geest, maar ik deed altijd braaf wat er van mij werd verwacht. En zo doen mijn kinderen dat ook. Het werd pas leuker op school toen je vakken kon laten vallen en nog leuker toen je eenmaal toch de opleiding had gekozen die je leuk vond en die bij je paste.

Het geluk zit hem dus in een aantal keuzes hebben, niet teveel en niet te weinig. Alleen hoe pak je dat aan in deze maatschappij?
  • Denk na over ieder gebied in je leven en welke keuzes je op dat gebied hebt. Denk aan partner, gezin, familie, vrienden, werk, school, inkomen, hobby,s, huisvesting, vervoer, kleding, boodschappen, spullen, vakantie, vrije tijd etc. Op welke gebieden heb je teveel of te weinig keuze? Schrijf het op.
  • Probeer de gebieden waar je denkt geen of weinig keuzes te hebben van andere kanten te zien. Soms denk je geen keuze te hebben, maar is dat er wel. Bijvoorbeeld op het gebied van geld: kun je om een salarisverhoging vragen of ergens anders meer verdienen? Een bijbaan nemen? Minder uitgeven? In het bos met pijl en boog brave burgers overvallen? ;)
  • Probeer teveel keuze op bepaalde gebieden in te perken. Als ik kleding nodig heb dan zakt de moed me in de schoenen, maar wat helpt is een lijstje met wat wenselijk is afwerken: welk soort kledingstuk heb ik nodig, welke maat, als het even kan van (biologisch) katoen, pasvorm die me goed staat, niet te duur, in donkere kleuren met eventueel wat contrast,  bij elkaar passend, van een merk waar ik goede ervaringen mee heb etc. Dan kun je al zoveel dingen wegstrepen.
  • Ga voor goed genoeg, de perfecte keus bestaat niet. Bij twijfel kies dan gewoon iets. 
  • Weet je het helemaal niet, dan kun je de keuze ook gewoon helemaal niet maken. Dat hebben wij nogal vaak met vakantie. We vermaken ons thuis ook en we weten toch niet waarheen we willen dus dan gaan we gewoon helemaal niet. Dat is de ultieme middelvinger naar al die keuzes.


dinsdag 17 april 2018

De minimalistische tuin

We wonen nu 3 jaar in ons huis. In het begin hadden we alles laten betegelen, omdat we de tegels van ons vorige huis wilden meenemen. Verder hadden we wat potten en twee kweekkastjes neergezet, maar ik miste toch borders. Ik ben een liefhebber van de natuur en ook dol op tuinen, dus het voelde raar om dan alleen bestrating te hebben.

De tuin was vorige zomer al ernstig verzakt, dus langzaam gingen er wat tegels uit en maakten we wat borders. Maar dat was dweilen met de kraan open. We besloten om de schuttingen recht te laten zetten en de tuin te laten ophogen.

Er zijn nu drie ruime borders gekomen en daar ben ik super blij mee. Onze tuin is zo,n 40 vierkante meter, waar nog 6 vierkante meter schuur van afgaat. We hebben nu meer dan 13 vierkante meter border gekregen. Het had van mij nog meer gemogen, maar we zitten met een schuurdeur die niet handig is geplaatst, zodat je een groot stuk van de tuin door moet met je fiets.

Met de ruimte die we hadden en de kansen en beperkingen van de ligging op het oosten, van de schuur, deuren etc. hebben we er voor mijn gevoel uitgehaald wat erin zit.We hebben twee borders in de schaduw en daar hebben we twee boompjes en planten gezet die we nog hadden en een aantal nieuwe. En ik heb een minivijver gemaakt met een paddenhuis.

Het paddenhuis heb ik gemaakt van een grote terrecottapot die ik eens had gekregen. Alleen was de latex eraf gegaan waardoor hij niet meer mooi was. Je ziet er nu niets meer van, de pot op zijn kant en grond erover. Later komen er wel wat mossen op en wat varens.

De vijver heb ik gemaakt van een oude bouwemmer. Hengsel eraf en ingraven. Waterpas gezet en ik had nog een aantal sierstenen en die liggen er nu mooi omheen zodat je niets van de rand ziet. Terracotta pot die ik nog had er op zijn kop in en een waterplant daarop gezet. Het ziet er mooi uit.

De border die meer zon krijgt hebben we ook beplant met fruitstruiken en andere planten die we nog hadden en een aantal nieuwe. Aan die kant is de schutting helemaal begroeid met klimplanten van de buren, waar ik ontzettend blij mee ben. Dan heb je al een groene muur en dat geeft een mooi effect.

Verder staan er twee stoelen en 1 tafeltje. 3 potten met pampasgras staan tactisch opgesteld voor het raam van de achterburen en nog 1 pot voor ons raam waar ik nog iets voor moet verzinnen. Er staat een parasol en de container. We hebben nog twee klapstoelen die we zo nodig neer kunnen zetten en die een vaste plek in de schuur hebben. En dat is het.

Het klinkt misschien als veel, maar omdat de planten eigenlijk bijna allemaal over de drie borders zijn verdeelt, doet het juist niet druk of rommelig aan.

Mijn dochter heeft een vogelhuisje getimmerd op school, die wil ik nog aan de schuur hangen. We hebben hier regelmatig vogels in de tuin omdat we vlak bij een aantal eilandjes zitten met bomen en de vogels houden ervan om via onze tuin de rest van de wijk te verkennen. Dus hopelijk hebben we komende jaren eens meesjes in de tuin. Dat zou ik super leuk vinden.

De kweekkastjes die we hadden hebben een andere bestemming gekregen. Eentje staat voor ons huis en is ons Boek & Ruil kastje voor de buurt geworden. De andere staat in de schuur als opslagplaats, maar kan zo nodig ook weer teruggezet worden in de tuin.

Voor ons huis hebben we een strook van 1 meter bij ongeveer 5,5 meter als tuin. Daar staat een bankje waar we vaak op zitten, want op het westen. Heel gezellig als buurtgenoten een praatje komen maken. Verder nog een klein tafeltje, 2 potten en natuurlijk onze minibieb.

Je ziet: ook in een kleine tuin is veel mogelijk. Zolang je prioriteiten stelt wat je erin wilt, blijft het geheel toch rustig en minimalistisch. Gebruik planten en spullen die je al hebt, eventueel op een andere manier en vul dan pas aan.

maandag 16 april 2018

Minimalisme: leegte is niet het doel en er zijn geen regels

Ik krijg een beetje jeuk van bepaalde websites waarop wordt gepredikt om 100 spullen te hebben of een bepaald aantal kledingstukken te hebben etc. Of alle taken uit je leven te gooien en hoe je kunt bereiken dat je steeds minder hoeft te doen. Minimalisme gaat niet over niets hebben of over niets doen. Ook niet over zo min mogelijk hebben of zo min mogelijk doen.

Het gaat om ruimte creeren voor wat je dan wel wilt doen, hebben, bereiken etc. Dus waar je wel je leven mee wilt vullen. Het vat hoeft niet leeg te zijn en hoeft ook niet tot de rand gevuld te worden. Het kan ook op een eenvoudige en evenwichtige manier. Waarom van het ene uiterste naar het andere? Eerst je huis en leven volproppen en dan alles eruit te gooien?

Het hoeft niet op een levensveranderende manier, je hoeft niet op een tropisch eiland te gaan zitten. Het kan ook hier en nu en met mate. Het is goed om je relaties te bekijken en als er echt mensen zijn waar je niet mee klikt of de relatie niet goed voor je is, prima hou dan afstand. Maar zet niet iedereen overboord, we hebben allemaal wel onze mindere kanten. En zo is het ook met bezigheden en spullen. Kijk naar wat je dan wel in je leven wilt. Je hoeft niet alles uit te sluiten, probeer ook eens wat anders. Maak vrienden en begin aan een nieuwe hobby.

Ook zijn er geen regels. Je kunt kinderen, huisdieren, een auto, een verzameling hebben. Je huiskamer kan vol zijn en je slaapkamer leeg. Experimenteer en leer wat voor jou belangrijk is en waar jij je goed bij voelt. Daar gaat het om.

Omgaan met verveling

We hebben er allemaal wel eens last van: verveling. Verveling voelt niet prettig en je wilt graag van het vervelende gevoel af. Dus bedenk je wat je allemaal zou kunnen gaan doen.

Verveling hoeft niet te betekenen dat je niets te doen hebt. Je kunt zat te doen hebben, maar je toch vervelen. Er moeten nog allemaal klusjes worden gedaan, maar daar heb je geen zin in. Je hebt allerlei leuke bezigheden, maar daar heb je ook geen zin in. Of je wilt wel iets doen, maar je kunt het niet. Dan kun je je ook gaan vervelen. Zo ben ik al weken ziek thuis met longontsteking en ben nog steeds niet de oude. Ik wil van alles doen, maar het gaat gewoon niet. Hoe vervelend het ook is, ik kan me er heel druk om gaan maken, maar dat heeft weinig zin. Ik kan me er beter bij neerleggen.

Soms is accepteren dus het enige wat je hoeft te doen. Je hoeft geen oplossing te bedenken voor het vervelende gevoel. Je hoeft alleen te erkennen dat je je zo voelt en dat gevoel toestaan. Het hoeft niet weggedrukt te worden, het mag er zijn.

En als je wel van alles kan doen, maar er gewoon geen zin in hebt dan helpt het om het als een klassieke off day te beschouwen. Verwacht gewoon niet teveel van jezelf. Tenzij je je al een langere periode verveelt, dan is het goed om na te denken waar dat gevoel van verveling vandaan komt.

Als ik dat ervaar dan weet ik dat ik uitdaging mis, ik heb wel dingen te doen maar die zijn appeltje eitje en routine. Ik stel dan dingen uit in het huishouden, niet omdat ze moeilijk zijn om te doen maar juist omdat ze te makkelijk zijn en iedere week terugkomen. En daar baal ik dan van en heb er geen zin in. Als ik eenmaal bezig ben gaat het prima, maar me ertoe zetten dat is het punt. Ook leuke dingen die ik al te vaak doe kunnen dan voelen als saai en een verplichting.

Het snijvlak vinden tussen te makkelijke en te moeilijke bezigheden dat vergt oefening. Maar lukt alleen als je dingen uitprobeert. Het bestaande uitdagender maken of wat nieuws te proberen. Dat voorkomt verveling.