maandag 12 februari 2018

Vaarwel Facebook

Ik wilde al een tijd stoppen met Facebook en heb het al een aantal keer geprobeerd, maar het voelde op een of andere manier toch alsof je je familie, vrienden, buren en kennissen bij het straatvuil zet (wat waarschijnlijk precies de bedoeling is van Facebook om je gebonden te houden). En dat is natuurlijk niet een fijn gevoel. Ook dacht ik even het kind met het badwater weg te gooien, maar kwam tot de conclusie dat daar geen sprake van is. Omdat ik de mensen die de moeite waard zijn toch nog wel zie.

Ik heb de knoop uiteindelijk toch doorgehakt. Ondanks dat ik alles al zo had aangepast, dat het voor mij redelijk werkte, waren er toch teveel zaken waar ik niet blij mee was. In deze post deel ik niet hoe je het moet doen, want als je de zoekterm "stoppen met Facebook" intikt, dan kom je daar vanzelf op uit. Ik deel met jullie welke redenen ik had om te stoppen, welke irritaties ik had en welke vreemde zaken er gebeurden. En daarna ook wat het me opleverde.

Wat ik tegenkwam & redenen om te stoppen:
  • Ik deed er weinig mee en merkte dat ik steeds minder ging delen. Want ik had zoiets van: zou ik het in real life ook delen?   
  • Facebook gaat niet heel goed om met je gegevens. Zo begreep ik dat ze onder andere jouw foto's mogen gebruiken voor hun eigen doeleinden. 
  • Het om je oren slaan met reclames en andere niet ter zake doende zooi. Als ik reclames zou willen zien, dan vervang ik mijn nee-nee sticker op de brievenbus wel.  
  • Het voelde als het zoveelste puntje op de to-do list om toch op de hoogte te blijven.
  • Minder focus door afleiding. Berichtjes die binnenkomen etc. 
  • Tijdverspilling. Je pakt toch sneller je mobiel om even te kijken als je even niets te doen hebt.
  • Ik was op de hoogte van zaken waar ik anders helemaal niet van op de hoogte zou zijn. Je hoeft niet de verjaardag van iedereen te weten, tenzij je daar heengaat, maar dan krijg je het wel op een andere manier te horen....
  • Of niet.... Zo kreeg ik eens een uitnodiging voor een verjaardagsfeest via Facebook, maar kinderen waren niet gewenst. Ik kon invullen of ik wel, niet of misschien zou komen. Dat was dan wel weer makkelijk ingevuld.
  • Sommige mensen vinden het wel makkelijk, contact via Facebook. Maar in real life hebben ze geen tijd meer voor je. Prima, maar dan hoeft het ook niet via Facebook van mij.  
  • Het is poppenkast. Mensen van wie je weet dat het niet lekker met ze gaat en op Facebook doen ze het tegenovergestelde voorkomen. 
  • Mensen niet accepteren als vriend of ontvrienden, niet omdat ik ze niet mag, maar omdat ik alleen mensen waar ik echt wat mee heb erop wil. En dan nog reacties krijgen waarom ik ze had verwijderd. Blijkbaar moet ik mijn keuzes ook nog gaan verantwoorden. 
  • Een hoop nutteloze informatie dat wordt gedeeld. Waar mensen zich precies bevinden, welke route ze hebben gefietst. Wat ze gegeten hebben. Wat ze gaan eten. 
  • Om likes bedelen. Mensen die je in real life tegenkomt en dan opscheppen over iets wat ze gedaan hebben en dan verwijzen naar Facebook. Zo van, je moet echt even kijken. Nee, je hebt het me nu toch al verteld. 
  • Sommige mensen zijn zo vervelend dat je ze moet blokkeren.
  • Ik kreeg ooit van iemand foto's opgestuurd van de begrafenis van een familielid van me.
  • De veelgebruikers. Sommige mensen plaatsen zoveel dat ze je hele tijdlijn vervuilen. Iedere scheet wordt gedeeld.  
  • De like en deel acties. Dan zie je dat je vrienden iets hebben geplaatst en dan hoop je op iets leuks of echt belangrijks. Nee, het is weer een like en deel actie. Sommige mensen plaatsen alleen nog maar die berichten.
  • Mensen die virussen binnen halen. En dan krijg jij dus een groepsbericht van die persoon die je opent en dan breekt de hel los.
  • Mensen die zelf een bericht plaatsen en na leuke reacties daarop voor niemand tijd maken om te reageren. Komt een beetje over als: ik ben zo belangrijk en heb een zo druk leven dat ik er geen tijd voor heb. Plaats dan geen bericht als je niet zit te wachten op reacties of schakel uit dat mensen reacties kunnen geven. 
  • Vreemde berichten van vreemden. Met bijzondere voorstellen. Is Facebook een relatiemarkt of een bordeel waar je iemand uit kan zoeken? Een onprettig gevoel gaf me dat.
  • Ruzies en zeikerds op groepen. We hebben een groep voor onze buurt. En zo leer je een hoop mensen kennen op een niet zo goede manier. Mensen die altijd wat te zeuren hebben, mensen die openlijk ruzie met anderen zoeken. En jij probeert de boel dan nog luchtig te houden met een grapje of te gaan sussen alsof het kleine kinderen zijn!  
  • Hoe snel iets de wereld over kan gaan. Dat is best eng. Wel kwamen hierdoor een aantal gevonden voorwerpen weer terug bij de eigenaar. Dat vond ik dan wel weer 1 van de pluspunten van Facebook, mensen blij maken. 

    Ik denk dat iedereen bovenstaande punten bekend voorkomt. Je denkt er misschien niet te veel over na, maar nu je dit op een rijtje ziet staan komt wel het besef dat Facebook vooral tijd kost die je veel beter en leuker kunt besteden en dan kom ik meteen op het volgende:

    Wat leverde stoppen me op:
    Mijn mobiel ligt nu nog meer rustig in een hoekje. Omdat ik minder afleiding heb, ervaar ik meer rust en focus voor andere dingen. Ik heb oude hobby's weer omarmt zoals kleien en heb toch doorgezet met het Bullet Journal. Wat heel leuk is, om meer met je handen te doen en minder met je hoofd. Om mooie dingen te maken.

    Zelf plaatste ik eigenlijk nauwelijks iets, maar omdat ik wel bijhield waar anderen mee bezig waren kreeg ik een beetje het gevoel in een kippenhok te zitten. En als je een goed geheugen hebt, dan heb je dus een overload in je hoofd van vooral nutteloze informatie. Ik ervaar nu dus echt JOMO, Joy of Missing Out. Ik vind het fijn om niet alles te weten, niet van alles op de hoogte te zijn.

    Ik ben nog meer gericht op de mensen die echt belangrijk voor mij zijn. Mijn gezin, mijn familie en enkele vrienden. Ouders van school zie ik wel als de kinderen gaan spelen met hun kinderen. Buren spreek ik wel als ik voor op ons bankje zit. Buurtgenoten groet ik als we wandelen of als ze iets uit onze minibieb komen halen. Ik besef dat dit genoeg voor mij is.

    Een vermindering van stress. Ik hou van harmonie en dus niet van mensen die ruzie maken of steeds negatief zijn. Hou er ook niet van om vreemde verzoeken te krijgen van onbekenden. De deuren online open zetten voor zulke mensen, of reclames, doet je dan geen goed. Ik kan ze missen als kiespijn.

    Het echte leven nog meer te omarmen. Je ervaart het niet meer op twee lagen. Je hoort iets belangrijks van iemand en hoeft niet meer te zeggen: "ja, dat had ik gelezen op Facebook". In plaats daarvan kun je echt luisteren naar iemands verhaal en je volle aandacht aan iemand geven.   

In de loop van de tijd ontdek ik waarschijnlijk nog meer voordelen. Ik kan het iedereen aanraden om te stoppen, maar twijfel je nog dat is het misschien een idee om er een week of een aantal weken niet op te kijken en dan zie je vanzelf hoe je je voelt. 

maandag 5 februari 2018

Jezelf tegenspreken

Vandaag vroeg ik mij af: waarom vinden we het vervelend als we onszelf tegenspreken? Zeker weten doe ik het niet, maar ik denk omdat we van duidelijkheid houden. Hij is zus, zij is zo, wij zitten zo in elkaar.... Denken we.... En dan komen we er achter dat we onszelf tegenspreken, dat we twijfelen, het niet zeker weten, er anders zijn over gaan denken.

We houden van overzichtelijkheid. Als dingen duidelijk zijn, kunnen we ze mentaal in een hokje stoppen en labelen en dat voelt natuurlijk heel goed. Maar als we het niet zeker weten, waar moet je het dan opbergen? Mentale onrust is het gevolg en dat voelt niet goed. Dus willen we dingen zeker weten. 

Ik kan de ene keer een blogpost maken, dat ik ben gestopt met gamen omdat ik meer tijd wil besteden aan andere zaken. En de andere keer een post maken over de voordelen van gamen: dat het goed is voor je hersens en dat je leert samenwerken met anderen. Als ik het later teruglees dan voelt het of ik mezelf tegenspreek.

Maar is het niet gewoon een verandering van perspectief? De ene keer keek ik er zo naar en de andere keer weer op een andere manier naar. De ene keer onderzocht ik de nadelen en de andere keer de voordelen. De ene keer gaf ik hier meer gewicht aan en de andere keer gaf ik meer gewicht aan wat er toen in mijn leven paste. En het is niet altijd zwart- wit, het is grijs. Het is niet altijd of-of maar en-en. De tijd gaat voort, we groeien, we veranderen.

Misschien heeft het ook met je karakter te maken. Ik denk dat ik niet heel vastomlijnd ben. Ik heb zo mijn voorkeuren, maar die kunnen ook veranderen. Zolang je maar wat rode draden in je leven hebt, is dat helemaal niet erg lijkt me. 

Ik zat eerst vol in het minimaliseren, maar heb het laatste jaar ook weer meer toegelaten op bepaalde gebieden. Omdat dat beter voelde. Ik hou van eenvoud, maar ook van mooie printjes. Ik koop nog steeds meestal tweedehands. Maar sommige dingen koop ik gewoon liever nieuw. Het is allemaal niet zo zwart- wit.

Dus laat de twijfel toe, spreek jezelf tegen, verander van mening. Hak desondanks knopen door en kijk waar het schip strandt. We knoeien allemaal ook maar wat aan. Het enige wat zeker is, is dat niets zeker is. Zoiets....

De diepte ingaan

Ik las de laatste tijd een aantal blogs over uiteenlopende onderwerpen. Een onderwerp dat me meteen greep was: go deeper, not wider. Het is een post op de website van www.raptitude.com Ik volg die website al een tijd, het is echt een aanrader. Ook een post op die website die op hetzelfde principe inhaakt is: mine your acre of diamonds.

Het idee is dus dat je de diepte in gaat met alles. De relaties die je al hebt, de hobby's die je al hebt, het werk dat je al hebt etc. Je geluk ligt in wat je al hebt en niet in wat je nog niet hebt. In plaats van steeds nieuwe dingen aan te gaan, die je versplinteren en alles oppervlakkig houdt, verken je dus wat je al in je hebt of in huis hebt. Mij spreekt dit aan omdat ik vaak veel nieuwe ideeën heb en me dan voel als boter die over teveel boterhammen is uitgesmeerd, zoals Bilbo zegt in Tolkien's boek.

Ik denk dat dit principe veel mensen de rust en focus kan geven waar ze zo naar verlangen. Steeds weer iets nieuws beginnen heeft ook te maken met FOMO, de angst om iets te missen. Het is allemaal leuk, je wilt het allemaal hebben, je wilt het allemaal doen. Het is echter nooit genoeg want in deze maatschappij zijn de keuzes eindeloos en je wordt er ook continu op gewezen wat je allemaal mist. 

Wat je nu al in je leven hebt, heb je ooit gewild. Maar als de  nieuwigheid eraf is, wil je weer wat anders. Ik denk vaak dat ik een nieuw boek nodig heb, de titel spreekt me zo aan, dit boek gaat echt over mij, dit gaat mijn leven nog leuker maken.... Niet dus.

Al een tijdje speel ik met mijn kinderen Minecraft. De kinderen hebben al meer dan 100 werelden. Ze beginnen een nieuwe wereld, doen er wat, raken weer uitgekeken en maken weer een nieuwe wereld. Zelf heb ik plus minus 10 werelden, waarvan ik er vooral op 1 bezig ben. En wat blijkt: omdat ik hetgeen verken wat ik al heb, bouw ik wat op. Het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit. En verbaasd dat mijn kinderen zijn: hoe kom jij aan al die diamanten mama?

Het is alsof je ieder jaar zou verhuizen. Je hebt dan nog geen kans gehad om mensen in je buurt echt te leren kennen, je huis en tuin zo te krijgen zodat het echt je thuis is etc. Dat gebeurd pas als je er langer blijft zitten. En pas dan pluk je er de vruchten van.

woensdag 20 december 2017

Goede voornemens laten slagen: ken jezelf en hou het eenvoudig

Ik heb ieder jaar weer goede voornemens. Afgelopen jaar was dat: accepteren. Het is geen punt op je to-do lijstje, dus je kunt het niet afstrepen als je het hebt gehaald. Maar het is iets waar je je leven lang aan werkt. Ik kan wel zeggen dat het steeds een stukje beter gaat met accepteren. Van mezelf, anderen en situaties die ik niet kan veranderen. Dus ik ben blij dat ik leer en op die manier vooruitgang boek.

Verder heb ik vaak nog goede voornemens die met gezondheid te maken hebben. Zoals gezond eten en meer bewegen. Ook al doe ik dat eigenlijk al heel goed, het kan nog beter. Wat je voornemen ook is: mijn eerste tip is "ken jezelf goed". 

Als voorbeeld: ik droomde vroeger dat ik iedere dag naar de groenteboer zou gaan, de bakker, de slager etc. En dan geweldige dingen zou gaan maken. Ja, ik hield van dat gedroomde beeld van mezelf. Feit is alleen dat ik niet zo in elkaar zit. Ik hou al niet van de wekelijkse boodschappen in de supermarkt doen. Af en toe wel, om weer eens iets nieuws te ontdekken en uit te proberen. Ik ben ook geen keukenprinses, zou het best willen, maar heb er geen zin in op dit moment om me er echt in te verdiepen. Kijk, dat is jezelf kennen en eerlijk zijn.

Ook het idee om te gaan sporten is mij niet vreemd. Maar ik ken mezelf, als iets vastligt voel ik me niet vrij (genoeg). Het voelt als een punt op mijn to-do list en daar heb ik dus geen zin in. Ook zie ik mij niet in de sportschool op de loopband of aan de roeimachine. Dan ga ik liever echt roeien of buiten een rondje rennen. Meer bewegen doe ik door zoveel mogelijk alles lopend of op de fiets te doen en wekelijks met een vriendin en haar hond een groter stuk te wandelen. Als het doel meer bewegen is, hou ik het liever eenvoudig. En dat is dan ook mijn tweede tip.

En zo is het eigenlijk met alles. Je kunt het voor jezelf heel ingewikkeld maken. Sporten waarbij je van alles nodig hebt en moet aanschaffen. Met een sportschool abonnement van X euro's. Waar gek genoeg veel mensen met de auto heen gaan (dat vind ik altijd komisch om te zien).

Dus wil je meer gaan bewegen, kom dan gewoon uit je luie stoel en doe iets, maakt niet uit wat.

Wil je gezonder gaan eten en drinken? Eet en drink dan wat je ook zo in de natuur zou kunnen vinden, vangen of jagen.

Een gezondere financiële situatie krijgen? Stop met het kopen van dingen die je niet nodig hebt en ga als dat kan (meer) werken.

Muzikaler worden? Ga zingen, want je stem heb je altijd bij je. Is de akoestiek niet goed, zing dan onder de douche ;) Of trommel met je vingers en handen op alles wat voorhanden is. 

Een vriendschap of relatie krijgen? Kom uit je luie stoel en zoek contact met mensen. 

En zo kun je dat op alles toepassen. Let wel, bij ernstige zaken heb je misschien hulp nodig. Denk aan verslavingen, schulden, geweld. Maar bij de meeste mensen loopt hun leven prima, zij willen alleen de puntjes op de i zetten en dan voldoet eenvoud en jezelf kennen prima.

woensdag 13 december 2017

Voorpret is ook in het nu

Er is de laatste jaren steeds meer aandacht voor "in het hier en nu zijn". Helemaal mooi natuurlijk om in een flow te zitten en helemaal op te gaan in wat je doet. Omdat ik niet van de agenda dichtmetselen hou, plan ik eigenlijk zo weinig mogelijk in. Op de dag of het uur zelf zie ik wel waar ik zin in heb en dat werkt prima om optimaal te genieten.

Al zijn er natuurlijk altijd dingen die vaststaan. Bepaalde vieringen en feestdagen bijvoorbeeld. Ze komen ieder jaar rond dezelfde tijd weer terug en ik probeer altijd te genieten op het moment waarop het zover is. Bedenk echter wel dat de voorpret die je hebt met alles organiseren net zo waardevol is en zelfs de toon zet voor het moment suprême. Mensen vergeten soms dat voorpret ook in het hier en nu is. Om in de toekomst te kunnen genieten van een viering, zul je toch in het nu voorbereidingen moeten treffen. En je hebt de kans om het zo leuk mogelijk te maken.

Hoe leuk is het om van tevoren ideeën te verzamelen voor de sinterklaas of kerstcadeaus van de kids? Een budget te maken, ze aan te schaffen en er zorg aan te besteden om het mooi in te pakken? Boodschappen te doen, afspreken met familie hoe en waar je het gaat vieren? Alles om straks die blije gezichten te zien?

Hoeveel mensen zuchten en steunen dat ze nog van alles moeten regelen voor zulke dagen? En genieten er dus niet van, maar maken er een to-do list van dat afgevinkt moet worden? Ik moet nog een kalkoen kopen voor kerst en dan nog door naar de bakker. O, en de kerstkaarten moet ik ook nog schrijven.

Je moet natuurlijk helemaal niets, veel dingen wil je zelf. Leer dus te genieten van alles wat je wilt doen. Zodat je voorpret kunt hebben en er niet tegenop ziet. Begin gewoon op tijd zodat je niet hoeft te haasten om alles op tijd af te krijgen. En besef ook dat het allemaal niet perfect hoeft.

Een boekenwurm zijn

Ja, ik ben een echte boekenwurm. Niet altijd geweest, tenminste dat idee heb ik. Mijn zus had vroeger op haar kamer bijvoorbeeld een super dikke omnibus staan, waarvan ik al moe werd als ik het zag. Niks voor mij. Ook de belerende boekjes van school, vaak met christelijke inslag deden mij niks. En ook niet van die boekjes met Jip en Janneke taal op een bepaald leesniveau, duidelijk bedoeld om je wat te leren. Veel te saai en braaf allemaal.

In de kleuterklas had ik 1 boek die ik geweldig vond. Het muizenboek van Nans van Leeuwen. Toen hij afgeschreven was heb ik het gehad van de juf, omdat zij wist dat ik er dol op was. Ik heb het heel lang nog gehad en ik weet het nog vrijwel uit mijn hoofd. Het ging over muizenkinderen die op pad werden gestuurd door hun moeder en natuurlijk gewaarschuwd voor van alles, maar die muizen wisten dus alles te verknoeien. Of ze nu eten moesten halen of verf voor het muizenhol of 's nachts buiten gingen rondlopen en rover rat tegenkwamen. Ze luisterden niet, of hadden pech, het was in ieder geval machtig mooi! Maar alles kwam op het einde toch nog op zijn pootjes terecht.

Met taal had ik niets. Boom- roos-vis en spelling, hakken en plakken. Herhalen en herhalen. Woordpakket heette ons boek van dictee. Zinnen ontleden. Oersaaie leerstof allemaal. Verplichte kost lezen met een leesmoeder. Ik heb mij vaak verveeld en keek op de klok of het al tijd was om naar huis te gaan. Ook rekenen vond ik een verschrikkelijk iets. Ik kon het wel, was een gemiddelde leerling, maar vond er geen bal aan. Gelukkig waren er wel wat leuke vakken op creatief gebied: tekenen, verhalen schrijven, toneel, handvaardigheid en muziek. Maar dat had je vaak maar kort.

Zelf kiezen heeft bij mij altijd voorop gestaan, dus de bibliotheek vond ik geweldig. Vooral de boeken van Roald Dahl waren favoriet en zijn dat nog steeds. Ik heb ze bijna allemaal en lees ze nog regelmatig. En Ronja de Roversdochter natuurlijk. Verder verslond ik vooral stripboeken.

Daarom heb ik de kinderen ook nooit Avi boekjes laten lezen. Ik las voor wat zij zelf leuk vonden en wat ik zelf bijzonder, spannend of fantasierijk vond. Of het daardoor komt weet ik niet, maar ze konden op jonge leeftijd al geweldig goed lezen, hebben een grote woordenschat en vooral hebben ze heel veel plezier in het lezen :)

De reden dat het soms een paar weken stil is op mijn blog is dan ook dat ik weer bezig ben met het lezen van een stapel boeken. De laatste tijd heb ik er 4 gelezen: Hoe word je een stoïcijn?, Het Happiness Project, de Schaakmachine en Hemelvaart. Boeken over filosofie, persoonlijke ontwikkeling, fictie en non-fictie: ik lees alles door elkaar. En in 4 boeken ben ik nog bezig: Misschien wisten zij alles van Toon Tellegen, de Tao te King en twee boeken over Mindfulness. Wel handig met een boek & ruil kastje dat ik voor de deur heb, er staat altijd wel wat moois. Ook bij de kringloopwinkel vind ik regelmatig wat.

Koester het als je een boekenwurm bent. Je even in een andere wereld begeven. Te leren en te genieten. Je te verbinden met de hoofdpersonen, de emoties in het boek te beleven. Het is een mooi seizoen om vaak in een boek te duiken. Het weer is guur en je keert letterlijk en figuurlijk naar binnen. Een boek lezen dat je leven op dat moment weerspiegelt, is helemaal top. Zo lees ik graag rond de kerst het boek over Hygge. Er zijn zoveel mooie boeken en komen ook steeds mooie nieuwe boeken uit. Ik maak een verlanglijstje en soms heb ik geluk er eentje tegen te komen tweedehands. Heel soms koop ik er eentje, maar ik vind ze nogal duur dus dat doe ik niet graag. Maar goed, af en toe een boek, het tijdschrift Flow en knutselmateriaal daar word ik nou eenmaal blij van.

Het buitenbeentje zijn als kracht

Vandaag deel ik met jullie mijn tips om je als buitenbeentje niet alleen staande te houden in deze maatschappij, maar er hopelijk ook nog in te floreren.

Ik ben altijd een buitenbeentje geweest en zal dat ook altijd blijven. Is dat een keuze? Ik denk deels wel en deels niet. Iedereen is nou eenmaal een pakketje met uiterlijke en innerlijke kenmerken. En dat pakketje samen bepaald toch hoe anderen op je reageren. En dan heb je ook nog hoe je daar zelf tegenover staat. Hoe anderen op je reageren daar kun je dus niets mee, maar wel hoe je er zelf over denkt en mee omgaat.

Met mijn uiterlijk is niets mis vind ik, al zijn er wel wat grappige effecten die anderen je zeker laten weten. Had ik me aangepast aan de heersende cultuur wat betreft uiterlijk en hoe je je behoort te gedragen, wie weet hoe het dan was gelopen? Maar ik heb dat niet gedaan. Van kleins af aan had ik dat al. Ik ben ongrijpbaar en ga mijn eigen gang. Als ik ergens niet achter sta, dan doe ik het niet. De keren dat ik wel deed waar ik niet achter stond kan ik me allemaal nog herinneren. Ik had dan later spijt en voelde me steeds minder mezelf.

Je kunt je wel soms eenzaam voelen, ook in een groep. Omdat je anders denkt en afwijkende ideeën hebt. Maar er niet bij horen heeft niet alleen nadelen. Voordeel is dat het alleen maar makkelijker wordt om je niet aan te passen aan de heersende normen en meer je eigen gang kunt gaan. Je kunt dingen (al dan niet openlijk) ter discussie stellen die anderen niet zien of niet durven.

Het leven dat ik nu heb, heb ik te danken aan mijn keuze om me niet aan te passen en ook vrijwillig het buitenbeentje te zijn:
  • Toen ik 15 was wel met het broertje van mijn zwager verkering krijgen. Ondanks dat mijn toenmalige vriendinnengroep kritiek had en ook de familie er niet om stond te springen. Hij is nog steeds mijn man, we zijn al bijna 20 jaar samen en hebben onze verschillende krachten gebundeld;
  • Uit een vriendinnengroep stappen en geen contact meer hebben met bepaalde mensen. Als ze de baas spelen, vooral kritiek hebben, oordelen, jaloers zijn, andere dingen doen waar je moreel niet achter kunt staan of gewoonweg niet bij je passen wat heb je er dan nog aan om te blijven?   
  • Geen uiterlijk vertoon, ondanks de complimenten van anderen toen ik wel make-up op had, sieraden droeg, mijn haar verfde en sexy kleding aan trok. Als je jezelf bent op natuurlijke wijze zie je er altijd leuk uit.
  • Stoppen met werken. Als je niet achter het beleid kunt staan of het op anderen manieren niet bij je past, maak dan dat je weg komt als dat financieel kan. 
  • Zelf voor de kinderen zorgen als dat financieel kan. Waarom anderen dat toevertrouwen? Anderen die je niet kent? Je kunt het echt zelf het beste, omdat je je kinderen zelf het beste kent. Je kinderen zullen je er dankbaar voor zijn, die willen niets liever dat je er bent. 
  • Minder consumeren. Waar de norm in deze maatschappij blijven consumeren is, er niet aan mee doen. Tevreden zijn met wat er al is en als je iets nodig hebt zelf nadenken en tweedehands kopen, lenen, huren, maken of delen.
  • Ook al zegt de dokter dat er niets is, toch op jezelf vertrouwen. De dokter weet ook niet alles en maakt ook fouten. Alle keren dat er iets met mijzelf of de kinderen niet in orde was, was er ook echt iets aan de hand.
  • Niet naar het consultatiebureau gaan behalve voor inentingen. Wegen en meten kunnen we zelf wel en een grafiekje invullen ook. De schooldokter heeft van ons ook geen toestemming. We zijn wijs genoeg om zelf dingen te signaleren en dan aan de bel te trekken.
  • Kleding aan doen waar jij je lekker in voelt. Ik heb iets met foute printjes, die ik bij de kringloopwinkel op de kop tik. Ik krijg er vaak reacties op, deels negatief en deels lachend. Ik vind het allemaal prima. 
  • Mensen van social media verwijderen. Mensen die ik nooit meer zie of niets mee heb, die heb ik verwijderd. Zodat ik tijd en aandacht kan besteden aan degenen die wel belangrijk voor me zijn.
  • Verhuizen ondanks dat je daar al lang woont en je van alles daar geïnvesteerd hebt. Maar als je buren dingen doen die niet door de beugel kunnen, kun je beter vertrekken. Ondanks dat iedereen zegt dat het toch zonde is van de tijd en geld die je in het huis hebt geïnvesteerd.  
  • Kritisch zijn over deze maatschappij en het schoolsysteem. Het aankaarten als je benadeeld wordt. Als je kind zich verveelt op school en het niet naar zijn zin heeft. Het gesprek aangaan en je kind laten testen zodat het aangepaste leerstof krijgt. 
  • Het huis niet perfect schoon of op orde hebben (van wie moet dat?) Ik lees gewoon liever een boek of speel een spelletje met de kinderen. Dat vind ik veel leuker en waardevoller.

Het klinkt misschien alsof ik niet vriendelijk ben, maar het tegendeel is waar. Ik ben een gevoelig en vriendelijk mens en ga goed met anderen om. Ik probeer altijd de harmonie te bewaren, maar als die zoek is schroom ik niet om te proberen die harmonie wel te krijgen. Misschien niet altijd even tactisch, maar ik doe mijn best. En ik denk graag zelf na, als ik ergens het nut niet van zie, dan doe ik het niet. Zo zie je maar, een buitenbeentje zijn is een kracht. Je kunt het leven leiden waar jij echt gelukkig van wordt.