donderdag 12 oktober 2017

Buy Nothing New Month oktober

Er is jaren geleden een initiatief opgestart: Buy Nothing New Month. Deze vindt in oktober plaats. Ook heb je een: Buy Nothing Day, een dag eind november. In Nederland wordt er volgens mij niet echt actief meer aan gedaan, maar in Australië en de VS en wellicht ook in andere landen wel.

Hoe goed de bedoeling ook is, een dag niets kopen is een lachertje en een maand niets nieuws kopen wat mij betreft ook. Hoeveel mensen hamsteren flink de maanden daarvoor en laten zich de maanden daarna weer volledig gaan? Ik denk niet dat er dan een lichtje gaat branden om het consumptiepatroon voorgoed aan te passen. En als je je mandje met tweedehands spullen blijft vullen of tweedehands verkoopsites blijft afstruinen dan mis je ook het doel volgens mij.

Als je echt iets nodig hebt, dan is proberen te lenen of gratis te krijgen een optie. Moet je het echt kopen, dan is tweedehands ook prima als de kwaliteit goed is. Lukt dat ook niet, geef dan liever iets meer uit aan een nieuw product als dat de kwaliteit ten goede komt, want dan doe je er ook langer mee.

Soms kom je er ook achter dat je zonder kunt. Onze staande lamp was pas stuk gegaan en toen hij weg was, werd hij niet noodzakelijk gemist. Hij gaf wel mooi licht hoor, maar met de plafondlampen en kaarsen die we hadden was het ook best gezellig.

Waar zit de grens van nodig hebben? Je mag wel boodschappen, medicatie en verzorgingsproducten kopen. Wat logisch is, al vind ik dat laatste ook een ruim begrip. Ik vind make-up niet nodig, maar ik gebruik het dan ook nooit. Om bepaalde sporten of hobby's te kunnen uitoefenen heb je ook wel eens wat nodig. Moet je jezelf dat ontzeggen? Dat denk ik niet, maar kijk ook daarbij goed wat echt noodzakelijk is.

De vicieuze cirkel van consumeren

Ik zie veel mensen om mij heen die maar blijven kopen. Ze komen iets leuks tegen en kopen het gewoon, in plaats van te denken: heb ik het nodig? Ze blijven maar kopen tot het huis dichtgroeit. En dan is het opeens: Help het huis is te klein! We moeten een uitbouw! Een opslag! Verhuizen naar een grotere woning! 

Ze zitten gevangen in de vicieuze cirkel van de consumptiemaatschappij. Het idee dat ik daarbij krijg: een rat die rond raced in zijn tredmolen. Mensen denken vrij te zijn, dat ze zelf kiezen hoe ze hun leven inrichten. Maar in feite laten ze hun leven dicteren door trends, verwachtingen van hunzelf en van anderen. Ze moeten veel werken om het allemaal te kunnen bolwerken. Als je op die manier leeft betekend stilstaan automatisch achteruitgang.

Kom dus gewoon van het rad af! En doe er niet aan mee. En als je dan echt iets nodig hebt, dan ren je voor je plezier een paar rondjes in het rad. Of je blijft in het rad, maar past je tempo aan tot een fijne wandeling. Als er meer ratten in het rad zitten, dan rennen ze je of heel hard voorbij of ze denken: wat loopt die langzaam, eens kijken waarom. Wie weet passen ze ook hun tempo aan en lopen gezellig met je mee. Echte ratten botsen doelbewust op je of gaan achter je lopen en proberen je op te jagen. Maar dat zijn de zielige ratten, dus die negeer je gewoon. 

Koop dus eens een tijdje niets. Niets nieuws en niets tweedehands. Waardeer wat je al hebt. Repareer als dat kan. Wellicht kom je er zelfs achter dat je zonder kunt, dus dat het niet vervangen hoeft te worden. Dat dingen niet gebruikt worden en dus weg kunnen.   

maandag 11 september 2017

Cadeaus voor kinderen: denk in zintuigen en werkwoorden

De feestdagen zijn nog een paar maanden weg, maar als je net als ik bent, sprokkel je ruim van tevoren al wat dingen bij elkaar. Het lijkt ieder jaar weer lastiger te worden om cadeaus voor de kinderen te kopen. Ze hebben al zoveel.... En als ze ouder worden, ontgroeien ze ook een hoop dingen.

Ik ken de verhalen van mijn ouders, opgegroeid in de jaren 50 en 60. Van mijn moeders kant: ieder dubbeltje om draaien, er was geen of weinig geld om voor meerdere kinderen speelgoed te kopen. Je had al geluk als je 1 pop had. De kant van mijn vader had het iets breder maar ook niet veel meer. Cadeaus waar ik hem over heb horen vertellen: een vogelboekje, een zakmes. Die laatste was hij kwijtgeraakt en denk maar niet dat je ouders dan een nieuwe voor je kochten. Zelfs als ze zouden willen: het geld was er gewoon niet.

En dan te bedenken hoeveel ik zelf had in de jaren 80 en 90. In de loop van de jaren was ik de eigenaar geworden van meerdere knuffels, poppen, boeken enzovoorts. En dan hadden de meeste van mijn vriendinnen nog veel meer speelgoed. Ik weet nog dat ik zoveel knikkers had dat ik ze maar ging strooien, zodat andere kinderen ze konden oprapen. Wat moest ik nou met 20 dezelfde? Toen al was het me al snel teveel, ik vond het verwarrend.

Dan komen we aan bij deze tijd. Je kind heeft bij de geboorte al bijna alles gekregen van kraamvisite. Stapels knuffels, kleding, speelgoed, boeken etc. En dan had ik ook nog mijn speelgoed, knuffels en boeken van vroeger bewaard. De hoeveelheid verplettert je en het contrast met mensen die het minder hebben getroffen is enorm. Als je kinderen "alles" al hebben moet er een lichtje gaan branden.

Na veel uitzoekwerk hebben mijn kinderen alleen nog hun favoriete speelgoed over en zijn we op het punt dat we de kinderen zelf nog wat kunnen geven. Want dat blijft mooi om te doen tijdens verjaardagen en andere feestdagen.

Zoek dus eerst met je kind uit: waar spelen ze niet (meer) mee? Dit kan dan naar andere kinderen die het minder getroffen hebben. Heel dierbare dingen kun je bewaren voor ze. Zodra er weer ruimte is kan er mondjesmaat weer wat bij.

En wat geef je dan? Wij geven nooit meer zomaar iets voor de "leuk". Het zijn echt dingen waar ze wat mee kunnen. Mijn tip is om te denken in zintuigen en werkwoorden. Dus welke zintuigen worden erdoor aangesproken: horen, zien, proeven, voelen, ruiken? En wat kun je ermee doen: bouwen, lezen, knutselen, nadenken, delen, bewegen, luisteren, buitenspelen, dragen, slapen, kijken, leren, beleven, ontdekken, knuffelen?

Er is vast nog meer te bedenken. Op deze manier krijg je in ieder geval variatie en dat voorkomt dat ze snel ergens op uitgekeken zijn. Verder ligt het er natuurlijk ook aan waar het hart van je kind ligt.  Die van ons bouwen en lezen graag, dochter knutselt en zoon doet graag hersenkrakers. En gezamenlijk kijken we een film of doen een spel. 

Als je er budget voor hebt is het ook leuk om een cadeautje te kopen en in te pakken voor een kindje dat anders niets krijgt. Ik heb dit met mijn ouders gedaan voor een kindje in hun buurt. Dit maakt iedereen blij.

Tips om chaos uit te bannen

Tijdens de zomervakantie heb ik het heel fijn gehad. We zijn thuis gebleven, ik hoefde niet op de tijd te letten en ik had een stapel boeken tot mijn beschikking. Het was heerlijk simpel. Bij slecht weer me nestelen in de stoel en aan 1 stuk door lezen en bij goed weer lekker buiten vertoeven. Vaste afspraken waren er niet, dus 6 weken niet in de agenda kijken.

En dan de stand van zaken nu de scholen en het werkleven alweer een aantal weken begonnen zijn. Je zit weer op je automatische pad en alles lijkt even belangrijk. Je let de hele dag op de tijd omdat je niet te laat bij afspraken wilt zijn en komt daardoor niet in een flow. De concentratie is slecht, je laat je afleiden door onbenulligheden. Alles moet snel want daarmee denk je tijd te winnen maar dit zorgt alleen maar voor nog meer stress. In het weekend zijn er altijd sociale verplichtingen, heb je zelf iets ingepland of zijn er huishoudelijke taken. En als je thuiswonende kinderen hebt, dan maakt dat alles nog complexer. Herkenbaar?

Het is chaos in je hoofd en om je heen. Tijd voor echt contact met je dierbaren of tot rust komen is er niet. Tenminste dat denk je. Maar als je goed kijkt waar je tijd aan op gaat kom je tot andere conclusies. Ik zal je een aantal stappen laten zien waarmee je de chaos te lijf kunt.

Stap 1: doe niet aan time management. Het lijkt misschien een rare tip, maar dat is het niet. Als je namelijk heel efficiënt gaat werken dan ga je de lege tijd weer automatisch vullen met andere dingen die niet van belang zijn. Dus geen wekkertjes zetten of je agenda dicht metselen om alles gedaan te krijgen. Het gaat niet om zoveel mogelijk gedaan krijgen, maar om de dingen doen die voor jou van belang zijn.

Stap 2: pak een papiertje en schrijf op waar je iedere dag je tijd aan besteed. Als dat lastig is raad ik je aan om het een weekje bij te houden, je zal verbaasd zijn hoeveel tijd je besteed aan zaken die eigenlijk niet belangrijk voor jou zijn. Ik noem maar even op: social media, afspraken met mensen die eigenlijk niet belangrijk voor je zijn, shoppen (op het internet), veel gamen, veel tv kijken. 

Stap 3: bepaal wat belangrijk is voor jou en zorg dat je daar het meeste tijd aan gaat besteden. Maak niet een hele waslijst, maar een aantal punten is genoeg. Als het goed is staat bovenaan contact met dierbaren gevolgd door je passies. Zo niet, dan zou ik nog even goed overdenken wat echt belangrijk voor je is.
 
Stap 4: schrap alles wat niet belangrijk is voor jou. En wat betreft werk waar je niet omheen kunt: kijk of je kan delegeren of wat vaker ergens afwezig kunt zijn.  Schrap vooral dingen die je gigantisch afleiden van belangrijke dingen, zoals het steeds checken van updates op social media, e-mail en nieuwssites.

Stap 5: voer het uit. Het ook daadwerkelijk doen is het moeilijkste want dan moet van je automatische pad af en dat is spannend. Wees je bewust van wat je doet als er tegenslag is (je hebt griep, ruzie met iemand etc.) want dan is het gevaar groot om weer terug te gaan op je oude pad. Doe alles wat je wilt doen op een rustig tempo en met aandacht.

Zelf faal ik regelmatig gigantisch op bovenstaande. Ik weet het allemaal wel, maar stap 5 dat doet je vaak de das om. Met als gevolg dat alles steeds drukker en complexer wordt. Onze maatschappij met de vele keuzemogelijkheden zorgt voor die complexiteit. Probeer daarom keuzes te beperken. Als je het niet weet, kies je gewoon iets en wees je daar tevreden mee. De chaos hoeft niet op alle gebieden in 1 x aangepakt te worden, je kunt je eigen tempo aanhouden.

dinsdag 15 augustus 2017

Boekenkastje in de buurt

Vorige week heb ik een boekenkastje in onze voortuin gezet. Het idee was er al jaren, ik had het ooit in de Flow gelezen en het er met buurvrouwen over gehad. Omdat ik nog een kweekkas had staan die niet werd gebruikt, heb ik die omgetoverd tot boekenkastje. Mijn man vond het in eerste instantie niks, hij is niet zo van het veranderen. Terwijl ik ideeën te over heb en het leuk vind als spullen een tweede leven of andere functie krijgen.

Het mooie was dat mijn buurvrouw toevallig nog een plank had staan die precies de goede maat was, alsof het zo moest zijn. Mijn man bedacht de naam "Boek & Ruil" en mijn buurvrouw is nogal handig dus zij ging aan de gang met de schroefmachine. Ik heb de naam er in mooie letters met watervaste stift opgezet en mijn man heeft het geheel naar de voortuin getild. Ik heb de boel goed schoongemaakt, waterdichte bakken met de boeken erin gezet en een foto in onze buurtgroep op social media gedeeld.

Mooi om te zien hoe we zoiets hebben gedaan door een goede samenwerking. De 1 is technisch handig, de ander goed in een pakkende naam verzinnen en weer een ander in het creatieve deel. Het is echt een kastje voor de buurt. Ik kreeg veel positieve reacties en er zijn al mensen geweest om boeken te brengen, te halen of beide.

Als boekenwurm is dit echt een droom die uitkomt. Om je eigen mini bibliotheek te runnen met boeken en tijdschriften. En als het mooi weer is en we voor op ons bankje zitten, kijk ik of er weer iets veranderd is in het kastje. Ik haal er een boek of tijdschrift uit en als ik het gelezen heb, gaat het ook weer terug. Je leest wat vaker dingen buiten je favoriete genre wat erg leuk is.

Je hebt meteen ook leuk contact met mensen uit de buurt. Dat hadden we op zich al, want we hebben een super leuke buurt, maar toch spreek je weer eens andere mensen die je nog niet zo goed kent.

Ik kan het dus iedereen aanraden om zo'n kastje voor de deur te zetten. Het heeft alleen maar voordelen.  

Jezelf beheersen in de winkel

De laatste tijd zijn er een aantal noodzakelijke spullen kapot gegaan/ te klein geworden, waardoor ik het een en ander moest gaan vervangen. Zover het kan probeer ik het via de kringloopwinkel te regelen, maar dit lukt natuurlijk niet altijd en soms heb je er meteen gebrek aan dus dan moet je wel. Op naar de winkel dus.

Wat een hoop mooie spullen! Gelukkig kan ik me redelijk beheersen. Ik had nog verjaardagsgeld, maar ik vind het altijd lastig om iets voor mezelf te kopen. Dus gaat het vooral op aan spullen die we nodig hebben en waar we allemaal plezier aan beleven.

Ik kan me voorstellen dat het voor de meeste mensen lastig is om zonder iets te kopen weg te gaan. Het is net luilekkerland en de pinpas is zo getrokken. Daarom ga ik liever niet naar de winkels, dan kun je ook niet in de verleiding komen.

Maar als je toch moet, helpt het mij om te bedenken of ik na een tijdje nog net zo blij zou zijn met een aanschaf:
  • Is het iets wat nut heeft? Of is het alleen voor de mooi? Dan staat het over een tijdje waarschijnlijk vooral stof te vangen. 
  • Geweldig speelgoed voor de kinderen? Of is het maar voor even leuk? Is het zo stuk? Is het binnen een paar jaar al te kinderachtig voor hun?
  • Hoeveel werk kost het om iets te onderhouden? Schoonmaken? Water geven?
  • Hoeveel brandstof of energie gebruikt dit? Stroom? Batterijen? Benzine? 
  • Als ik het zat ben, hoe kom ik er dan weer vanaf? Verkopen? Weggeven? Weggooien?
  • Wat kan ik allemaal doen als ik het niet aanschaf? Extra aflossen? Sparen voor nood? Sparen voor de kinderen? Vakantie? Uitje? 

Ik hou van de natuur, van planten in en om het huis, dus dat is me het onderhoud wel waard. Ik koop nog steeds graag cadeautjes voor anderen, als er een gelegenheid voor is. Maar verder probeer ik mijn uitgaven te beperken tot het noodzakelijke. Lukt ook niet altijd hoor, maar koop dan vooral iets wat jou dolgelukkig maakt en waar je iets mee kan zoals iets wat je voor een hobby nodig hebt.

dinsdag 25 juli 2017

Tips voor een eenvoudige zomervakantie

Vandaag deel ik met jullie hoe ik de zomervakantie eenvoudig hou. Omdat wij niet in de zomervakantie op vakantie gaan, is het 6 weken heerlijk thuis vertoeven.

Ik krijg vaak de vraag hoe ik mijn kinderen vermaak tijdens de vakantie. Mijn antwoord is daarop: niet, ik ben namelijk niet van de Firma Nut & Vermaak, dus de kinderen bedenken zelf maar wat ze willen doen. Het is vakantie en dat is wat mij betreft ongestructureerde vrije tijd en vrij zijn van verplichtingen.

De kinderen staan lekker op wanneer zij willen en ik ook. Ze computeren, gaan buitenspelen, spelen in hun kamer, kijken een dvd, spelen met buurkinderen, lezen een boek of knutselen. Wat ze maar willen. Af en toe even herinneren aan het feit dat ze iets te lang al achter de computer zitten, maar dat is het wel zo'n beetje.

Ondertussen doe ik ook waar ik zin in heb. Ik mocht van iemand boeken uitzoeken omdat ze de boekenkast op gingen schonen en nam een aantal juweeltjes mee, dus ik heb me prima vermaakt. Lekker lezen in het zonnetje in de tuin of binnen tijdens slecht weer. Soms doen we samen een bordspel, knutselen wat, maken een thuisbioscoop of houden een watergevecht. Lekker in en om het huis aanrommelen zonder op de klok te hoeven letten.

Mijn man heeft 2 weken vrij en dan gaan we er wel op uit. Dat kan heel eenvoudig zijn zoals fietsen naar een leuke speeltuin of naar het bos en het strand rijden. Daarnaast gaan we 1 keer naar de bioscoop en 1 keer naar een museum en eventueel een dagje naar de huttenbouw om te knutselen. En logeren bij opa en oma en met vriendjes hoort er natuurlijk ook bij. Bezoek aan pretparken en dergelijke doen we het liefst buiten de vakantie om, bijvoorbeeld tijdens een studiedag als het niet zo druk en heet is.

Wij doen in principe 1 ding per dag. Dus wel het museumbezoek combineren met pannenkoeken eten, maar het niet combineren met een andere activiteit. Hierdoor neem je de tijd meer voor het uitstapje en geniet je er meer van.

En dat is onze vakantie wel zo'n beetje. Ongeveer hetzelfde als in de jaren '80 en '90 toen ik kind was. Wij vinden het prima zo. Het is eenvoudig en na die 6 weken kun je echt zeggen dat je tot rust bent gekomen en plezier hebt gehad.